TB-500

Przegląd

Skąd pochodzi i dlaczego powstał

Historia TB-500 zaczyna się w grasicy, to mały narząd odpornościowy pod mostkiem, który u dzieci jest duży, a u dorosłych stopniowo się zmniejsza. W latach 60. Allan Goldstein (wówczas jeszcze młody immunolog) szukał tam białek odpowiedzialnych za rozwój komórek T. Znalazł całą ich rodzinę, nazwał je frakcjami grasicowymi, później tymozynami.

Jednym z nich była Thymosin β-4 (Tβ4). Goldstein zauważył coś niezwykłego, Tβ4 nie była tylko w grasicy. Była praktycznie wszędzie w ciele: w mięśniach, wątrobie, komórkach serca, płytkach krwi, makrofagach. I było jej dużo, Tβ4 należy do najobficiej występujących białek w komórkach ssaków, stężenia osiągają setki mikrogramów w gramie tkanki.

Pytanie zatem brzmiało: dlaczego organizm utrzymuje tak wysoki zapas tej molekuły? Odpowiedź przyszła dopiero w latach 90., Tβ4 jest głównym regulatorem aktyny, czyli najważniejszego białka budującego szkielet komórkowy.

Czym właściwie jest molekuła „TB-500”

Tutaj ważne jest uczciwe rozróżnienie. W literaturze akademickiej istnieją dwie interpretacje nazwy „TB-500”:

1. Pierwotna definicja akademicka: TB-500 = 7-aminokwasowy aktywny fragment Tβ4 (Ac-LKKTETQ, pozycja 17 do 23 pełnej molekuły). Ten fragment zawiera aktywne miejsce wiązania aktyny i w niektórych badaniach odtwarza główne efekty regeneracyjne pełnej molekuły.

2. Praktyka komercyjna: „TB-500” jest używany jako synonim pełnej 44-aminokwasowej Thymosin β-4. Większość dostawców peptydów (włącznie z Molequa®) sprzedaje pod tą nazwą pełną Tβ4, ponieważ jest farmakologicznie bardziej istotna i odpowiada molekule z badań klinicznych (REGENERATE-1, TB4-Eye).

Molequa® w tym produkcie dostarcza pełną Thymosin β-4 (44 aa, MW 4963 Da). To jest standard w społeczności badawczej. Jeśli szukasz czystego 7-aminokwasowego fragmentu, skontaktuj się z nami bezpośrednio, robimy także syntezy na zamówienie.

Mechanizm działania, co robi na poziomie komórkowym

Główna rola: regulator aktyny

Aktyna jest najważniejszym białkiem budującym w komórce. Wyobraź ją sobie jako klocki lego, gdy są wolne, są małymi monomerami (G-aktyna). Gdy się połączą, tworzą długie łańcuchy (F-aktyna), które tworzą szkielet komórkowy (cytoszkielet). Ten szkielet utrzymuje kształt komórki, ale dynamicznie się przebudowuje, kiedy komórka potrzebuje migrować, dzielić się lub zmieniać kształt.

Tβ4 jest „molekułą magazynującą” dla G-aktyny. Wyobraź ją sobie jako półkę w magazynie klocków lego. Trzyma monomery gotowe, dopóki komórka nie otrzyma sygnału: „Teraz! Budujcie!” W tej chwili Tβ4 wypuszcza G-aktynę, która wbudowuje się w łańcuchy F-aktyny i komórka może migrować lub zmieniać kształt.

To jest powód, dla którego Tβ4 ma efekt na każdy proces, który wymaga ruchu komórek:

• Gojenie ran (fibroblasty migrują do rany)
• Tworzenie naczyń (komórki śródbłonka migrują i budują nowe naczynia)
• Odporność (makrofagi, neutrofile idą do zapalenia)
• Rozwój embrionalny (komórki przemieszczają się na swoje miejsca)
• Gojenie serca po zawale (kardiomiocyty + komórki epikardialne)

Indukcja angiogenezy (tworzenia nowych naczyń)

Tβ4 indukuje ekspresję VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor), głównego czynnika wzrostu dla nowych naczyń. Jednocześnie mobilizuje komórki progenitorowe śródbłonka (EPC) ze szpiku kostnego, to są „półprodukty” przyszłych komórek śródbłonka, które drogą tętnic docierają do miejsc uszkodzenia.

Wyobraź to sobie tak: gdy gdzieś dochodzi do uszkodzenia, tkanka wysyła sygnał SOS. Organizm wzywa dwie ekipy naprawiaczy: rezydentów (komórki lokalne) i zewnętrzną ekipę (EPC ze szpiku). Tβ4 mobilizuje obie ekipy i zapewnia im potrzebne „narzędzia” (aktynę do migracji).

Efekt przeciwzapalny przez NF-κB

NF-κB (Nuclear Factor kappa B) jest głównym wyłącznikiem odpowiedzi zapalnej w komórkach. Gdy jest zbyt długo włączony, powstaje przewlekłe zapalenie, które uszkadza tkankę zamiast ją goić. Tβ4 moduluje NF-κB (nie całkowicie wyłącza!), czym tłumi nadmierne zapalenie i chroni komórki przed wtórnym uszkodzeniem.

W modelach kardialnych po zawale ten efekt jest kluczowy, większość uszkodzenia serca powodowana jest dopiero wtórnym zapaleniem, nie samym zawałem.

Efekt anty-apoptotyczny

Apoptoza to „zaprogramowana śmierć komórki”. W uszkodzonych tkankach często umierają także komórki, które mogłyby przeżyć, Tβ4 chroni je przez aktywację szlaku integrin-linked kinase (ILK) i stabilizację błony mitochondrialnej.

Dla serca po zawale to znowu krytyczne, więcej przetrwałych kardiomiocytów = mniejsza blizna = lepsza funkcja kurczliwa.

Mobilizacja komórek macierzystych

Tβ4 chemo-przyciąga komórki macierzyste i progenitorowe do miejsc uszkodzenia. W modelach kardialnych (Smart i wsp., Nature 2007) Tβ4 mobilizował komórki progenitorowe epikardialne, populację, która u dorosłych jest normalnie „uśpiona”, i pobudził ich różnicowanie do nowych kardiomiocytów i komórek naczyniowych.

To rewolucyjne, ponieważ dorosłe serce praktycznie się nie regeneruje. Tβ4 pokazał, że to potencjalnie jest możliwe.

Co z tego wynika w praktyce: TB-500 nie jest tylko „pasywnym materiałem budowlanym”. To wielofunkcyjny regulator, który jednocześnie (1) umożliwia komórkom ruch przez aktynę, (2) ciągnie do miejsca uszkodzenia komórki macierzyste, (3) chroni istniejące komórki przed zapaleniem i śmiercią oraz (4) wspiera tworzenie nowych naczyń. Właśnie dlatego stał się drugą połową kanonicznej „kombinacji regeneracyjnej” z BPC-157.

Badane zastosowania

W opublikowanej literaturze przedklinicznej i klinicznej udokumentowane są efekty Tβ4 / TB-500 w następujących obszarach:

• Gojenie ścięgien i więzadeł, ścięgno Achillesa, modele tendinopatii, kombinacja z BPC-157
• Urazy mięśniowe i regeneracja, modele lacerative, kontuzje, mięśnie szkieletowe
• Regeneracja kardialna, modele zwierzęce zawału mięśnia sercowego, badania kliniczne (REGENERATE-1)
• Gojenie ran skórnych, owrzodzenia cukrzycowe, oparzenia, przewlekłe owrzodzenia
• Zastosowania okulistyczne, suchość oka (Tβ4 ophthalmic solution, badania kliniczne)
• Neurogeneza i regeneracja tkanki nerwowej, przedkliniczne modele udaru mózgu (CMP)
• Włóknienie wątroby, modele przewlekłego uszkodzenia wątroby
• Mieszki włosowe, modele przedkliniczne łysienia
• Włóknienie płuc, przedkliniczne modele IPF

Nauka i badania

4.1 Kluczowe publikacje

Goldstein A.L., Hannappel E., Sosne G., Kleinman H.K. (2012). Thymosin β4: a multi-functional regenerative peptide. Basic properties and clinical applications. Expert Opin Biol Ther. 12(1):37–51. Kompleksowy przegląd od „matki” molekuły.

Crockford D., Turjman N., Allan C., Angel J. (2010). Thymosin β4: structure, function, and biological properties supporting current and future clinical applications. Ann N Y Acad Sci. 1194:179–189. Standardowy przegląd referencyjny dla Tβ4.

Smart N., Risebro C.A., Melville A.A.D., et al. (2007). Thymosin β4 induces adult epicardial progenitor mobilization and neovascularization. Nature. 445(7124):177–182. Przełomowa publikacja Nature o regeneracji kardialnej.

Bock-Marquette I., Saxena A., White M.D., DiMaio J.M., Srivastava D. (2004). Thymosin β4 activates integrin-linked kinase and promotes cardiac cell migration, survival and cardiac repair. Nature. 432(7016):466–472. Mechanistyczna publikacja Nature o efekcie anty-apoptotycznym w sercu.

Ruff D., Crockford D., Girardi G., Zhang Y. (2010). A randomized, placebo-controlled, single and multiple dose study of intravenous thymosin β4 in healthy volunteers. Ann N Y Acad Sci. 1194:223–229. Kliniczne dane bezpieczeństwa u ludzi.

Sosne G., Qiu P., Goldstein A.L., Wheater M. (2010). Biological activities of thymosin β4 defined by active sites in short peptide sequences. FASEB J. 24(7):2144–2151. Mapowanie aktywnych sekwencji w obrębie Tβ4, kontekst debaty „fragment TB-500 vs pełny peptyd”.

4.2 Szczegółowe rozwijane badania

▸ Badanie 1: Gojenie ran skórnych u myszy

Cytat: Malinda K.M., Sidhu G.S., Mani H., et al. Thymosin β4 accelerates wound healing. J Invest Dermatol. 1999;113(3):364–368.

Co robili: Klasyczne badanie gojenia ran. U myszy wykonywali standardyzowane rany skórne (4 mm punch biopsy) i podawali Tβ4 albo topikalnie (bezpośrednio na ranę), albo systemowo (dootrzewnowo). Śledzili szybkość skurczu rany, re-epitelizacji i tworzenia tkanki ziarninowej.

Co stwierdzili:

• Tβ4 przyspieszał skurcz rany o 42% vs kontrola
• Re-epitelizacja (zamknięcie warstwy powierzchniowej skóry) była średnio o 11 dni szybsza
• Histologicznie: gęstsza sieć kapilarna, lepsza organizacja kolagenu
• Topikalne i systemowe podawanie działały porównywalnie

Dlaczego ma to znaczenie: To było jedno z pierwszych badań, które wykazały efekt Tβ4 poza układem odpornościowym. Otworzyło całą falę badań gojenia ran i prowadziło bezpośrednio do rozwoju programu klinicznego TB4-Wound dla owrzodzeń cukrzycowych.

▸ Badanie 2: Regeneracja kardialna po zawale (Nature 2004)

Cytat: Bock-Marquette I., Saxena A., White M.D., DiMaio J.M., Srivastava D. Thymosin β4 activates integrin-linked kinase and promotes cardiac cell migration, survival and cardiac repair. Nature. 2004;432(7016):466–472.

Co robili: Mysi model zawału mięśnia sercowego (MI). Podwiązali tętnicę wieńcową, co spowodowało precyzyjnie zdefiniowany zawał. Połowie myszy podawali Tβ4 systemowo (dootrzewnowo, 150 µg). Oceniali zakres blizny, funkcję kurczliwą serca (echokardiografia) i markery przeżycia kardiomiocytów.

Co stwierdzili:

• Tβ4 obniżył objętość blizny o 25% vs kontrola
• Frakcja wyrzutowa (parametr funkcji pompowania serca) była lepsza o 9 punktów procentowych
• Mechanicznie: aktywacja ILK (integrin-linked kinase) → sygnał anty-apoptotyczny → mniej kardiomiocytów umarło po zawale
• Mobilizacja komórek epikardialnych do obszaru zawału

Dlaczego ma to znaczenie: To jedna z dwóch fundamentalnych publikacji Nature o Tβ4 w kardiologii. Otworzyła koncepcję, że dorosłe serce ma zdolność regeneracyjną, która jest tylko „uśpiona”, a Tβ4 potrafi ją obudzić. Prowadziło to bezpośrednio do programu klinicznego REGENERATE-1.

▸ Badanie 3: Mobilizacja progenitorów epikardialnych (Nature 2007)

Cytat: Smart N., Risebro C.A., Melville A.A.D., et al. Thymosin β4 induces adult epicardial progenitor mobilization and neovascularization. Nature. 2007;445(7124):177–182.

Co robili: Kontynuacja linii Bock-Marquette. Mysi model zawału, ale ze szczegółowym śledzeniem losu konkretnych populacji komórkowych za pomocą znakowania genetycznego (lineage tracing). Pytanie: skąd pochodzą nowe komórki w gojonym sercu?

Co stwierdzili:

• Tβ4 mobilizował populację komórek progenitorowych epikardialnych, komórek, które u dorosłych są normalnie w stanie „spoczynku”
• Te komórki migrują do obszaru zawału i różnicują się na kardiomiocyty, fibroblasty i naczyniowe komórki mięśni gładkich
• Powstały nowe funkcjonalne naczynia (nie tylko pasywne kapilary, ale pełnowartościowe arteriole)

Dlaczego ma to znaczenie: Druga publikacja Nature, która zmieniła spojrzenie na serce. Wcześniej wierzono, że kardiomiocyty u dorosłych nie dzielą się. Tβ4 pokazał drogę, jak ten dogmat obejść, nie przez podział istniejących komórek, ale przez obudzenie uśpionych progenitorów.

▸ Badanie 4: REGENERATE-1, kliniczne Phase 2 w kardiologii

Cytat: Ruff D., Crockford D., Girardi G., Zhang Y. A randomized, placebo-controlled, single and multiple dose study of intravenous thymosin β4 in healthy volunteers. Ann N Y Acad Sci. 2010;1194:223–229. (program REGENERATE-1)

Co robili: Pierwsze badanie kliniczne Tβ4 u ludzi. Połączone badanie Phase 1 / Phase 2, najpierw dane bezpieczeństwa u zdrowych ochotników (n=40), następnie dane open-label u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego (n=21). Tβ4 podawany dożylnie w dawkach 42 µg/kg do 1260 µg/kg, jednorazowo i wielokrotnie.

Co stwierdzili:

• Korzystny profil bezpieczeństwa, żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych, żadnych sygnałów toksyczności
• Półokres plazmatyczny Tβ4 ~2 godziny (znacznie dłużej niż przy BPC-157)
• Dobrze tolerowana nawet najwyższa dawka 1260 µg/kg
• Wstępne sygnały kardialne (echokardiografia po MI) pozytywne

Dlaczego ma to znaczenie: To są jedyne opublikowane dane kliniczne dla wskazania kardiologicznego. Pełne badanie Phase 3 nigdy nie zostało ukończone, RegeneRx (sponsor) pozostał bez finansowania. Ale profil bezpieczeństwa jest dobrze scharakteryzowany i służy jako punkt wyjścia dla całego pola badawczego.

▸ Badanie 5: Suchość oka, TB4-Eye Phase 2

Cytat: Sosne G., Dunn S.P., Kim C. Thymosin β4 significantly improves signs and symptoms of severe dry eye in a phase 2 randomized trial. Cornea. 2015;34(5):491–496.

Co robili: Badanie kliniczne Phase 2 z topikalnym 0,1% roztworem ocznym Tβ4 u pacjentów z ciężką suchością oka (n=72). Pacjenci stosowali roztwór 4× dziennie przez 28 dni. Oceniali markery obiektywne (test Schirmera, tear break-up time, fluorescein staining) i objawy subiektywne.

Co stwierdzili:

• Statystycznie istotna poprawa objawów subiektywnych o 35%
• Markery obiektywne integralności nabłonka rogówki poprawione (fluorescein staining −68%)
• Brak miejscowych lub systemowych działań niepożądanych
• Efekt utrzymywał się 2 tygodnie po zakończeniu leczenia, sugeruje mechanizm regeneracyjny, nie ulgę objawową

Dlaczego ma to znaczenie: Drugi program kliniczny (TB4-Eye, RegeneRx). Pokazuje, że Tβ4 działa także miejscowo, nie tylko systemowo. Dla zastosowań badawczych forma topikalna jest interesująca w modelach skórnych i eksperymentach okulistycznych.

▸ Badanie 6: Rany cukrzycowe, model przedkliniczny

Cytat: Philp D., Goldstein A.L., Kleinman H.K. Thymosin β4 promotes angiogenesis, wound healing, and hair follicle development. Mech Ageing Dev. 2004;125(2):113–115.

Co robili: Myszy cukrzycowe (model db/db, genetycznie pozbawione receptora leptyny, rozwija się u nich otyłość, hiperglikemia i pogorszone gojenie ran). Standardowe rany skórne, podawanie Tβ4 miejscowo i systemowo.

Co stwierdzili:

• Kontrolne rany cukrzycowe goiły się 2× wolniej niż u zdrowych myszy
• Tβ4 przyspieszył gojenie ran cukrzycowych do poziomu zdrowej kontroli
• Histologicznie: znacznie gęstsza neowaskularyzacja w strefie gojenia
• Bonusowe odkrycie: stymulacja wzrostu mieszków włosowych wokół rany

Dlaczego ma to znaczenie: Owrzodzenia cukrzycowe to realny problem kliniczny, częsta przyczyna amputacji. Tβ4 w modelu zwierzęcym zrekompensował cukrzycę. Prowadziło to do rozwoju programu klinicznego TB4-Wound, który także jest w Phase 2.

▸ Badanie 7: Włóknienie wątroby, modele przewlekłego uszkodzenia

Cytat: Reyes-Gordillo K., Shah R., Popratiloff A., et al. Thymosin-β4 (Tβ4) blunts PDGF-dependent phosphorylation and binding of AKT to actin in hepatic stellate cells. Am J Pathol. 2011;178(5):2100–2108.

Co robili: Badanie in vitro na hepatocytach gwiazdkowych (HSC), to są komórki, które przy przewlekłym uszkodzeniu wątroby przekształcają się w miofibroblasty i produkują tkankę bliznowatą (= włóknienie). Pytanie: czy Tβ4 potrafi zapobiec temu procesowi?

Co stwierdzili:

• Tβ4 hamował indukowaną PDGF fosforylację AKT w HSC
• Obniżył produkcję kolagenu i markerów włóknienia o ~50%
• Mechanicznie: Tβ4 sekwestruje aktynę, czym blokuje sygnalizację przez kompleks AKT-aktyna

Dlaczego ma to znaczenie: Otwiera zastosowania Tβ4 poza ostrą regeneracją, w obszar przewlekłych chorób fibrotycznych (marskość wątroby, IPF, włóknienie serca). To jest rosnące pole badawcze i Tβ4 jest w nim ustabilizowanym graczem.

Przechowywanie

Liofilizat (suchy proszek przed rekonstytucją)

• 2 do 3 lat w −20 °C (zamrażarka)
• 12 do 18 miesięcy w 2 do 8 °C (lodówka), Tβ4 jest nieco bardziej stabilny niż BPC-157
• Do 30 dni w temperaturze pokojowej (do 25 °C), chronić przed światłem i wilgocią

Po rekonstytucji (peptyd w roztworze z wodą bakteriostatyczną)

• Do 30 dni w 2 do 8 °C, chronione przed światłem
• Po tym okresie mogą znacząco wzrosnąć produkty degradacji
• Sterylna woda bez konserwantu skraca stabilność do 7–10 dni

Praktyczne zasady przechowywania

• Pozostaw fiolkę do ogrzania do temperatury pokojowej (15–20 min) przed otwarciem.
• Nie zamrażać po rekonstytucji, krystalizacja przy zamrażaniu/rozmrażaniu może uszkodzić strukturę peptydu.
• Ciemność jest twoim przyjacielem, światło UV stopniowo degraduje peptyd.
• Nie wstrząsaj! Stres mechaniczny może denaturować peptyd.
• Tβ4 jest większą cząsteczką niż BPC-157, większa wrażliwość na denaturację. Przy rekonstytucji bądź jeszcze ostrożniejszy.

Rekonstytucja

3-krokowa wizualizacja

1. Zrekonstytuuj, dodaj wodę bakteriostatyczną po ściance fiolki
2. Odmierz, za pomocą kalkulatora (sekcja 8) przelicz wymaganą objętość
3. Przechowuj, lodówka 2 do 8 °C, chronić przed światłem

Szczegółowy protokół

Czego będziesz potrzebować:

• Fiolka TB-500 (5 mg liofilizatu)
• 2,5 do 3 ml wody bakteriostatycznej (zawiera 0,9% alkohol benzylowy)
• Strzykawka insulinowa 0,5 ml / 29G

Procedura:

1. Pozostaw fiolkę TB-500 do osiągnięcia temperatury pokojowej (15–20 min).
2. Zdezynfekuj korki gumowe obu fiolek (peptyd + woda BAC) 70% alkoholem izopropylowym.
3. Pobierz wymaganą objętość wody BAC strzykawką insulinową. Zalecany standard dla fiolki 5 mg to 2,5 ml → wynikowe stężenie 2 mg/ml = 2000 µg/ml.
4. Wstrzyknij wodę powoli po ściance fiolki. Nigdy bezpośrednio na liofilizat.
5. Daj fiolce 2 do 3 minut spokoju. Tβ4 rozpuszcza się nieco wolniej niż mniejsze peptydy ze względu na większą cząsteczkę.
6. Delikatnie kołysz fiolką ruchem okrężnym (NIGDY nie wstrząsaj!) 30 do 60 sekund. Roztwór powinien być klarowny.
7. Przechowuj w lodówce w 2 do 8 °C, chronione przed światłem.

Alternatywne objętości dla różnych stężeń wynikowych

Zasada: Większa objętość wody rekonstytucyjnej = delikatniejsze pomiary na strzykawce insulinowej.

Wskazówki dotyczące kombinacji — Często łączone peptydy

W literaturze badawczej TB-500 jest często łączony z innymi peptydami. Poniżej trzy najczęstsze kombinacje.

BPC-157, kanoniczna „kombinacja regeneracyjna”

Najklasyczniejsza kombinacja w świecie badawczym. BPC-157 i TB-500 działają komplementarnie, nie konkurencyjnie. Podczas gdy BPC-157 dominuje w angiogenezie przez VEGFR2 i w migracji fibroblastów, TB-500 dominuje w polimeryzacji aktyny i mobilizacji komórek macierzystych.

W praktyce oznacza to: BPC-157 zapewnia sieć naczyniową i koordynację gojenia, TB-500 dostarcza materiał mobilny dla samej odnowy tkanki. Dla badań tkanek miękkich (ścięgna, więzadła, mięśnie) ta kombinacja jest uważana za złoty standard.

GHK-Cu (peptyd miedziowy)

Jeśli badania są ukierunkowane na głębszą regenerację tkanki łącznej (przewlekłe tendinopatie, grubsze blizny, modele pooperacyjne), GHK-Cu wnosi komponent kolagenowy. TB-500 zapewnia ruch komórek do miejsca, GHK-Cu daje im sygnał do produkcji kolagenu I i III.

Trójkombinacja BPC-157 + TB-500 + GHK-Cu w społeczności jest czasami nazywana „orkiestrą regeneracji”, każdy peptyd gra inną rolę, ale razem tworzą złożoną symfonię.

Ipamorelin + CJC-1295

Dla badań ukierunkowanych na ogólną regenerację ze wsparciem hormonu wzrostu. Kombinacja GH zwiększa IGF-1 (sygnalizacja anaboliczna), TB-500 zapewnia migrację i przeżycie komórek. W literaturze ta kombinacja jest opisywana w modelach sarkopenii (utraty masy mięśniowej u seniorów) i regeneracji potreningowej.

Kluczowe dane naukowe i cytaty

“Thymosin β4 is the most abundant member of the β-thymosin family and is found in virtually all mammalian cell types. Its principal molecular function is sequestration of monomeric G-actin, but it also possesses tissue-protective and pro-angiogenic properties in multiple animal injury models.”
— Goldstein AL. et al. (2012), Annals of the New York Academy of Sciences 1269 — PubMed 23045980

Statystyki z literatury przedklinicznej

• TB-500 jest 17-aminokwasowym fragmentem (sekwencja 17-23) większego białka Thymosin β4 (43 aa), wyizolowanego po raz pierwszy przez Allana Goldsteina z grasicy cielęcia w roku 1981
• Masa cząsteczkowa części aktywnej (Ac-LKKTETQ): ~889 Da
• Mechanizm: sekwestracja G-aktyny (Kd ≈ 0,7 μM), modulacja dynamiki cytoszkieletu, angiogeneza poprzez upregulację VEGF-A
• Badania kliniczne całego Thymosin β4: ukończone badania Phase 2 w zespole suchego oka (krople Tβ4, RegeneRx Biopharmaceuticals)
• WADA Prohibited List: peptydy frakcji Thymosin β4 włączone od roku 2011 jako środki anaboliczne (kategoria S2)
• Modele zwierzęce: >100 publikacji badających efekty kardioprotekcyjne, regeneracji ran i neuroregeneracji

Źródła referencyjne (PubMed)

1. Goldstein AL., Hannappel E., Kleinman HK. (2005). “Thymosin β4: actin-sequestering protein moonlights to repair injured tissues.” Trends Mol Med 11(9):421–429. PubMed 16099219
2. Smart N. et al. (2007). “Thymosin β4 induces adult epicardial progenitor mobilization and neovascularization.” Nature 445(7124):177–182. PubMed 17108969
3. Bock-Marquette I. et al. (2004). “Thymosin β4 activates integrin-linked kinase and promotes cardiac cell migration, survival and cardiac repair.” Nature 432(7016):466–472. PubMed 15565145

Status rejestracji: TB-500 / Thymosin β4 (4-23) nie jest zatwierdzonym lekiem do stosowania u ludzi. Cały Thymosin β4 (RGN-352) ukończył Phase 2, ale nie uzyskał zatwierdzenia FDA/EMA. Produkt jest sprzedawany wyłącznie do badań naukowych w laboratorium (RUO).

Najczęściej zadawane pytania o TB-500

Pytania te odpowiadają na najczęstsze wyszukiwania dotyczące TB-500 w kontekście badań naukowych. Pełna dokumentacja techniczna znajduje się w sekcjach powyżej.

Czym jest TB-500 i do czego stosuje się go w badaniach?

TB-500 to 17-aminokwasowy aktywny fragment (4-23) naturalnego Thymosin β-4 (43 AA, 4963 Da). W badaniach sekwestruje G-aktynę, aktywuje szlak Akt/ILK i mobilizuje komórki macierzyste do miejsc uszkodzenia. Jest badany w modelach zwierzęcych regeneracji mięśniowej, sercowej i skórnej. WADA wpisała go na Prohibited List w 2011 (kategoria S0).

Jaką dawkę TB-500 stosują naukowcy w modelach zwierzęcych?

Najczęstsza dawka eksperymentalna w badaniach przedklinicznych: 6 mg/kg tygodniowo dootrzewnowo u szczurów (Goldstein, Smart). Pilotażowe badania kliniczne regeneracji serca testowały pojedyncze bolusy 42 mg podskórnie. Dla badań standardowe stężenie 5 mg/ml.

Jaka jest różnica między TB-500 a BPC-157?

TB-500 i BPC-157 są komplementarnymi peptydami regeneracyjnymi. TB-500 celuje w sekwestrację G-aktyny i mobilizację komórek macierzystych (regeneracja mięśni i serca), natomiast BPC-157 celuje w angiogenezę VEGFR2 i migrację FAK (ścięgna, przewód pokarmowy). TB-500 wymaga iniekcji, BPC-157 działa również doustnie. Często są łączone w kompleksowych modelach gojenia.

Czy TB-500 jest zatwierdzonym lekiem czy substancją badawczą?

TB-500 nie jest zatwierdzonym lekiem do stosowania u ludzi w żadnej strefie regulacyjnej (FDA, EMA, URPL). WADA Prohibited List 2011, kategoria S0 (Non-Approved Substances). Kliniczny rozwój naturalnego Tβ4 (RegeneRx) w wskazaniach rogówkowych i skórnych nie uzyskał zatwierdzenia. Produkt jest sprzedawany wyłącznie do badań naukowych w laboratorium (RUO).

Jak przechowywać i rekonstytuować TB-500?

Liofilizowany TB-500 należy przechowywać w temperaturze −20 °C z ochroną przed światłem, stabilność od 2 do 3 lat; w 2 do 8 °C 12 miesięcy. Rekonstytuować wodą bakteriostatyczną powoli po ścianie fiolki, roztwór stabilny 28 dni w 2 do 8 °C. Standardowa rekonstytucja: 2 ml wody BAC na fiolkę 10 mg (5 mg/ml).

Jaki jest okres półtrwania TB-500 i jak często podaje się go w badaniach?

TB-500 ma dłuższy okres półtrwania w osoczu niż BPC-157 (~2 godziny podskórnie), efekt na sekwestrację G-aktyny utrzymuje się dni dzięki stabilnemu wiązaniu. W protokołach przedklinicznych podaje się go tygodniowo (faza loading 2× w tygodniu przez 2 tygodnie, następnie maintenance 1× w tygodniu).

Gdzie kupić TB-500 w UE do badań naukowych?

TB-500 do badań naukowych w UE oferuje Molequa® z dostawą FedEx w ciągu 1 do 3 dni roboczych na terenie Słowacji, Czech i UE. Produkt dostarczany jest w postaci liofilizowanej z certyfikatem analizy (COA), czystość HPLC ≥ 99 %. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do badań naukowych w laboratorium (RUO).