Krótki przegląd
Pinealon to syntetyczny tripeptyd Glu-Asp-Arg (EDR) z petersburskiej szkoły krótkich bioregulatorów peptydowych Władimira Chawinsona. W badaniach śledzi się go na neuronach w hodowlach komórkowych i w zwierzęcych modelach stresu oksydacyjnego, niedotlenienia i starzenia; randomizowanego badania kontrolowanego w PubMed nie ma.
- Trzy aminokwasy Glu-Asp-Arg, kolejność potwierdzona LC-HRMS i MS/MS w partii ATPIN-20-2609-01
- Czystość HPLC 99,62 %, 19,80 mg peptydu w fiolce z oznaczeniem 20 mg
- Niemal wszystkie publikacje pochodzą z rosyjskich ośrodków, niezależnych zagranicznych replikacji brak
- Nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani w USA, wyłącznie do badań laboratoryjnych
Czytaj więcej Zamknij
Przegląd
Pinealon to syntetyczny tripeptyd Glu-Asp-Arg (skrót EDR), krótki bioregulator peptydowy z petersburskiej szkoły Władimira Chawinsona. W badaniach śledzi się go na neuronach w hodowlach komórkowych oraz w zwierzęcych modelach stresu oksydacyjnego, niedotlenienia i starzenia. Randomizowane badanie kontrolowane z Pinealonem według stanu na listopad 2026 w PubMed nie istnieje. Molequa® dostarcza go jako liofilizat 20 mg z certyfikatem Analyton Labs AN-2026-00016 do partii ATPIN-20-2609-01, wyłącznie do badań laboratoryjnych.
Czym jest Pinealon i skąd się wziął
Pinealon należy do rodziny tak zwanych krótkich peptydów regulacyjnych, które bada grupa profesora Władimira Chawinsona w Petersburgu. To ta sama szkoła, z której pochodzi Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly). Większość publikacji o Pinealonie powstała w Petersburskim Instytucie Bioregulacji i Gerontologii lub ze współautorami stamtąd.
Cząsteczka jest wyjątkowo mała: tylko trzy aminokwasy, kwas glutaminowy, kwas asparaginowy i arginina. Wyobraź sobie sznurek z trzema koralikami. Dwa są „kwaśne” (Glu, Asp), jeden jest „zasadowy” (Arg). Cały peptyd ma wzór sumaryczny C15H26N6O8 i teoretyczną masę monoizotopową 418,1812 Da. Dla porównania: Epithalon ma cztery aminokwasy, Semax siedem.
Nazwa przypomina szyszynkę (łac. glandula pinealis), ale uwaga na pochopne wnioski. W organotypowej hodowli szyszynki szczura marker proliferacji Ki-67 podniosły peptydy Ala-Glu-Asp-Gly i Lys-Glu-Asp, Glu-Asp-Arg nie jest wśród nich wymieniony (Khavinson 2011, PubMed 22803060). Większość badań nad Pinealonem nie dotyczy więc szyszynki, lecz neuronów i ich odporności na stres.
Dlaczego przy trzech aminokwasach liczy się kolejność
Przy tak krótkim peptydzie tożsamość jest bardziej zdradliwa, niż się wydaje. Glu-Asp-Arg i Asp-Glu-Arg mają dokładnie tę samą masę, tak jak dwie kombinacje zamka złożone z tych samych cyfr. Zwykłe widmo masowe ich nie rozróżni. Rozróżnią je dopiero fragmenty z tandemowej spektrometrii mas (MS/MS), które pokażą, który koralik jest na którym końcu.
Druga pułapka to formy lustrzane. Każdy z trzech aminokwasów może występować w formie L i w formie D. To jak lewa i prawa rękawiczka: ten sam materiał, ta sama waga, ale na dłoń pasuje tylko jedna. Forma lustrzana ma według certyfikatu tę samą masę i ten sam czas retencji na zwykłej kolumnie. Dlatego certyfikat partii zawiera osobne oznaczenie czystości chiralnej.
Mechanizm: co pokazują modele komórkowe i zwierzęce
Wszystko poniżej pochodzi z hodowli komórkowych, z eksperymentów wiązania z DNA i z modeli zwierzęcych. Żadne z tych ustaleń nie mówi nic o działaniu u człowieka.
Stres oksydacyjny i przeżywalność komórek
Reaktywne formy tlenu (ROS) są jak iskry lecące z ogniska: w małej ilości należą do normalnej pracy komórki, w dużej uszkadzają to, w co trafią. W pracy Chawinsona i współpracowników Pinealon zależnie od stężenia ograniczył gromadzenie ROS w trzech typach komórek: w komórkach ziarnistych móżdżku, w neutrofilach i w komórkach PC12. Jednocześnie zmniejszył nekrotyczną śmierć komórek, a towarzyszyła mu opóźniona aktywacja ERK 1/2 i zmiana cyklu komórkowego (Khavinson 2011, PubMed 21978084). Autorzy zauważyli, że efekt na ROS i przeżywalność nasycał się przy niższych stężeniach, podczas gdy wpływ na cykl komórkowy trwał także przy wyższych. Wyprowadzili z tego hipotezę, że Pinealon oprócz aktywności antyoksydacyjnej wchodzi w bezpośrednią interakcję z genomem komórki.
Przenikanie do jądra i wiązanie z DNA
Tę hipotezę badały też inne prace. Znakowany fluorescencyjnie Pinealon pojawił się w komórkach HeLa w cytoplazmie, w jądrze i w jąderku. W doświadczeniach z krótkimi odcinkami DNA Pinealon wiązał się preferencyjnie z sekwencjami o motywach CNG i CAG, a peptydy rozróżniały też stan metylacji cytozyny (Fedoreyeva 2011, PubMed 22117547). Badanie fizyczne z Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego pokazało następnie metodami spektralnymi, NMR i dynamiką molekularną, że EDR częściowo wnika w dużą bruzdę DNA i wpływa na atomy N7 i O6 guaniny; jony Mg²⁺ wspierają tę interakcję (Silanteva 2019, PubMed 30762356). Ten sam peptyd w kolejnej pracy wiązał się także z histonami pszenicy, białkami, na które nawinięte jest DNA (Fedoreyeva 2013, PubMed 23581987).
Ekspresja genów i białek w neuronach
W starzejących się hodowlach komórek kory mózgowej Glu-Asp-Arg i Lys-Glu-Asp zwiększyły ekspresję serotoniny. Modelowanie molekularne znalazło w genie hydroksylazy tryptofanu odcinek CCTGCC, który jest komplementarny do tych peptydów (Khavinson 2014, PubMed 24909721). Praca przeglądowa z 2020 roku podsumowała szlaki, na które według autorów EDR może wpływać: sygnalizację MAPK/ERK, kaspazę-3, p53, enzymy antyoksydacyjne SOD2 i GPX1, czynniki transkrypcyjne PPARA i PPARG, serotoninę i kalmodulinę (Khavinson 2020, PubMed 33396470).
Kolce dendrytyczne i modele starzejących się neuronów
Kolce dendrytyczne to drobne wypustki neuronów, na których powstają synapsy. Wyobraź je sobie jak gniazdka na przedłużaczu: im więcej gniazdek, tym więcej połączeń da się podłączyć. W mysim modelu patologii amyloidowej 5xFAD, używanym w badaniach nad chorobą Alzheimera, peptydy EDR i KED zapobiegły utracie kolców dendrytycznych. Dokowanie do DNA znalazło dla EDR miejsca wiązania w promotorach genów CASP3, NES, GAP43, APOE, SOD2, PPARA, PPARG i GDX1 (Khavinson 2021, PubMed 34071923).
Najnowsza z tych prac użyła neuronów powstałych przez bezpośrednie przekształcenie fibroblastów skóry od starszych dawców. Wszystkie trzy testowane peptydy (EDR, KED, AEDG) zwiększyły rozgałęzienie dendrytów, czyli liczbę wypustek pierwotnych i ich łączną długość. Na aktywność mitochondriów i lizosomów ani na poziom p16 nie miały wpływu. EDR dodatkowo zmniejszył oksydacyjne uszkodzenie DNA w tych neuronach (Kraskovskaya 2024, PubMed 39518916).
Niedotlenienie w modelach zwierzęcych
W pracach rosyjskojęzycznych Pinealon badano w modelach niedoboru tlenu. W modelu hipoksji hipobarycznej miał spośród czterech krótkich peptydów (Vilon, Epitalon, Vesugen, Pinealon) najwyraźniejszy efekt antyhipoksyczny. Zdolność do zwiększenia odporności neuronów na stres hipoksyczny autorka przypisuje raczej stymulacji wewnętrznego antyoksydacyjnego układu enzymatycznego niż tłumieniu wzrostu ROS (Kozina 2008, PubMed 18546825). U 18-miesięcznych szczurów w modelach ostrej hipoksji hipobarycznej i łagodnej hipotermii preparat porównawczy Kortexin miał wyraźniejszy wpływ na wolne rodniki i kaspazę-3 niż Pinealon (Mendzheritsky 2015, PubMed 28509493).
Badane obszary
W przypadku Pinealonu chodzi o pytania badawcze, nie o udokumentowane działania:
- Stres oksydacyjny w hodowlach neuronów: ograniczenie ROS i nekrozy w komórkach móżdżku i PC12.
- Interakcja krótkich peptydów z DNA i histonami: badania wiązania, dynamika molekularna, dokowanie.
- Modele starzejących się neuronów: rozgałęzienie dendrytów i oksydacyjne uszkodzenie DNA w neuronach indukowanych.
- Modele patologii amyloidowej: kolce dendrytyczne u myszy 5xFAD.
- Niedotlenienie i stres prenatalny u szczurów: wskaźniki antyhipoksyczne i antyoksydacyjne.
- Porównanie z pokrewnymi bioregulatorami: Epithalon (AEDG), KED, Vilon i inne peptydy szkoły Chawinsona.
Pinealon kup: na co zwrócić uwagę
Przy tripeptydzie weryfikowalność jakości jest ważniejsza niż przy długich peptydach. Trzy aminokwasy da się ułożyć w sześciu kolejnościach o tej samej masie, a biały proszek wygląda zawsze tak samo. Tych pięć kryteriów odróżnia poważnego dostawcę od szarej strefy.
1. Czystość HPLC udokumentowana chromatogramem
Czystość mówi, jaki udział powierzchni wykrytych pików na chromatogramie przypada na główny składnik. Partia ATPIN-20-2609-01 ma według certyfikatu 99,62 % ± 0,15 % (RP-HPLC, 214 nm). Wartość bez chromatogramu to deklaracja, nie dowód.
2. Certyfikat analizy do konkretnej partii
Dokument z numerem partii, datą i zmierzonymi wartościami, wydany przez niezależne laboratorium. Przy Pinealonie to protokół Analyton Labs AN-2026-00016 z 15.10.2026, który sprawdzisz bezpośrednio w rejestrze laboratorium. Jeśli dostawca pokazuje tylko ogólny wzór lub certyfikat „na życzenie”, nie kupuj.
3. Tożsamość LC-MS i kolejność aminokwasów
Masa nie wystarczy, bo kolejność aminokwasów nie zmienia masy. Certyfikat partii podaje zmierzony jon [M+H]⁺ 419,1886 z odchyleniem 0,2 ppm oraz fragmenty MS/MS y1 (Arg), b2 (Glu-Asp) i y2 (Asp-Arg), którymi laboratorium potwierdziło kolejność Glu-Asp-Arg.
4. Czystość chiralna i screening substancji obcych
Lustrzane formy D mają tę samą masę i ten sam czas retencji na zwykłej kolumnie, dlatego trzeba je mierzyć osobno. W tej partii: D-Asp 0,10 %, D-Glu 0,09 %, D-Arg 0,04 %, łącznie 0,23 % przy limicie 0,5 %. Screening na fentanyl i jego analogi, Epithalon, Vilon, Thymogen, Semax i Selank nie wykazał niczego powyżej 0,05 % powierzchni.
5. Rzeczywista zawartość peptydu w fiolce i właściwa forma
Czystość 99,62 % nie oznacza, że w fiolce jest 20 mg czystego peptydu. Proszek to sól: tak jak sól kuchenna nie jest samym sodem, tak i Pinealon w proszku jest sparowany z przeciwjonem octanowym i wiąże trochę wody. Dlatego certyfikat podaje też bilans masowy. Dobrej jakości Pinealon dostarcza się jako liofilizat, nie jako gotowy roztwór.
| Oznaczenie (partia ATPIN-20-2609-01) | Wynik według certyfikatu |
|---|---|
| Masa napełnienia | 24,3 mg (druga fiolka 24,6 mg) |
| Zawartość peptydu (AAA) | 81,50 % masy |
| Peptyd w fiolce z oznaczeniem 20 mg | 19,80 mg, czyli 99,0 % deklaracji |
| Octan / trifluorooctan | 12,30 % / poniżej 20 ppm |
| Woda (Karl Fischer) | 5,60 % |
| Bilans masowy | 81,50 + 12,30 + 5,60 = 99,40 % |
| Endotoksyny bakteryjne | poniżej 0,05 EU/mg |
| Sterylność | brak wzrostu po 14 dniach, 2 fiolki |
Sprawdź jakość w 30 sekund
- ✅ CoA do partii publicznie dostępne i weryfikowalne w rejestrze laboratorium?
- ✅ Czystość HPLC udokumentowana chromatogramem?
- ✅ Tożsamość LC-MS i kolejność aminokwasów potwierdzone fragmentami MS/MS?
- ✅ Czystość chiralna i zawartość peptydu w fiolce w miligramach?
- ✅ Magazyn w UE, identyfikowalność partii i dostawa jako liofilizat?
Partia Pinealonu w Molequa® spełnia wszystkie pięć punktów. Cały certyfikat z 20 oznaczeniami znajdziesz w sekcji Wyniki testów partii poniżej.
Informacja prawna: Pinealon to peptyd badawczy i nie jest zatwierdzony ani zarejestrowany jako lek w UE ani w USA. Sprzedawany jest wyłącznie do naukowych badań laboratoryjnych i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Nauka i badania
4.1 Kluczowe publikacje
Wszystkie źródła są zweryfikowane w PubMed. Niemal wszystkie pochodzą z rosyjskich ośrodków, większość ze współautorami z Petersburskiego Instytutu Bioregulacji i Gerontologii. Niezależnych zagranicznych replikacji na razie brak.
Khavinson V., Ribakova Y., Kulebiakin K., et al. (2011). Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes. Rejuvenation Res. 14(5):535 do 541. PubMed 21978084, ROS i przeżywalność komórek.
Arutjunyan A., Kozina L., Stvolinskiy S., et al. (2012). Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia. Int J Clin Exp Med. 5(2):179 do 185. PubMed 22567179, model prenatalny u szczurów.
Fedoreyeva L.I., Kireev I.I., Khavinson V.Kh., Vanyushin B.F. (2011). Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA. Biochemistry (Mosc). 76(11):1210 do 1219. PubMed 22117547, przenikanie do jądra i wiązanie z DNA.
Silanteva I.A., Komolkin A.V., Morozova E.A., et al. (2019). Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction. J Phys Chem B. 123(9):1896 do 1902. PubMed 30762356, fizyka wiązania EDR z DNA.
Khavinson V.Kh., Lin’kova N.S., Tarnovskaya S.I., et al. (2014). Short peptides stimulate serotonin expression in cells of brain cortex. Bull Exp Biol Med. 157(1):77 do 80. PubMed 24909721, serotonina w hodowli kory mózgowej.
Khavinson V., Linkova N., Kozhevnikova E., Trofimova S. (2020). EDR Peptide: Possible Mechanism of Gene Expression and Protein Synthesis Regulation Involved in the Pathogenesis of Alzheimer’s Disease. Molecules. 26(1):159. PubMed 33396470, przegląd mechanizmów.
Khavinson V., Ilina A., Kraskovskaya N., et al. (2021). Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease. Pharmaceuticals (Basel). 14(6):515. PubMed 34071923, kolce dendrytyczne w modelu 5xFAD.
Kraskovskaya N., Linkova N., Sakhenberg E., et al. (2024). Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes. Int J Mol Sci. 25(21):11363. PubMed 39518916, model starzejących się ludzkich neuronów in vitro.
Kozina L.S. (2008). Investigation of antihypoxic properties of short peptides (po rosyjsku). Adv Gerontol. 21(1):61 do 67. PubMed 18546825, hipoksja hipobaryczna.
4.2 Szczegółowe rozwijane badania
▸ Badanie 1: Khavinson 2011, ROS i przeżywalność komórek
Cytowanie: Khavinson V., Ribakova Y., Kulebiakin K., Vladychenskaya E., Kozina L., Arutjunyan A., Boldyrev A. Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes. Rejuvenation Res. 2011;14(5):535 do 541. PubMed 21978084.
Co robili: W trzech typach komórek (komórki ziarniste móżdżku, neutrofile, komórki guza chromochłonnego PC12) wywołali stres oksydacyjny na dwa sposoby, przez receptor i z jego pominięciem. Śledzili gromadzenie ROS, nekrotyczną śmierć komórek (test z jodkiem propidyny), aktywację ERK 1/2 i cykl komórkowy.
Co odkryli: Pinealon zależnie od stężenia ograniczył gromadzenie ROS i zmniejszył śmierć nekrotyczną. Efektowi ochronnemu towarzyszyła opóźniona aktywacja ERK 1/2 i zmiana cyklu komórkowego. Efekt na ROS i przeżywalność nasycał się przy niższych stężeniach, wpływ na cykl komórkowy trwał przy wyższych.
Dlaczego to ma znaczenie: To podstawowa praca in vitro o Pinealonie i źródło hipotezy, że peptyd działa także inaczej niż zwykły antyoksydant. Ograniczenia: hodowle komórkowe, jedna grupa badawcza.
▸ Badanie 2: Arutjunyan 2012, prenatalna hiperhomocysteinemia u szczurów
Cytowanie: Arutjunyan A., Kozina L., Stvolinskiy S., Bulygina Y., Mashkina A., Khavinson V. Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia. Int J Clin Exp Med. 2012;5(2):179 do 185. PubMed 22567179.
Co robili: Ciężarnym samicom szczurów podniesiono poziom homocysteiny obciążeniem metioniną w pokarmie. Część z nich otrzymywała Pinealon. U potomstwa oceniano orientację przestrzenną i uczenie się, a w neuronach wyizolowanych z ich móżdżku gromadzenie ROS i liczbę komórek nekrotycznych.
Co odkryli: Potomstwo matek, które otrzymywały Pinealon, miało lepszą orientację przestrzenną i zdolność uczenia się. Ich neurony z móżdżku gromadziły mniej ROS i zawierały mniej komórek nekrotycznych.
Dlaczego to ma znaczenie: Zwierzęce potwierdzenie wcześniejszych ustaleń in vitro tej samej grupy, jak podają sami autorzy. Model jest specyficzny i wyniku nie da się uogólnić poza nim.
▸ Badanie 3: Fedoreyeva 2011 i Silanteva 2019, Pinealon i DNA
Cytowanie: Fedoreyeva L.I., Kireev I.I., Khavinson V.Kh., Vanyushin B.F. Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA. Biochemistry (Mosc). 2011;76(11):1210 do 1219. PubMed 22117547. Silanteva I.A., Komolkin A.V., Morozova E.A., Vorontsov-Velyaminov P.N., Kasyanenko N.A. Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction. J Phys Chem B. 2019;123(9):1896 do 1902. PubMed 30762356.
Co robili: Pierwsza praca znakowała Epithalon, Pinealon i Testagen barwnikiem fluorescencyjnym, śledziła je w komórkach HeLa i mierzyła wygaszanie fluorescencji znakowanych krótkich odcinków DNA. Druga praca badała wiązanie EDR z DNA metodami spektralnymi, NMR, wiskozymetrią i dynamiką molekularną.
Co odkryli: Znakowane peptydy pojawiły się w cytoplazmie, w jądrze i w jąderku. Pinealon wiązał się preferencyjnie z odcinkami o motywach CNG i CAG, a peptydy rozróżniały stan metylacji cytozyny. Pomiary fizyczne pokazały, że EDR częściowo wnika w dużą bruzdę DNA i wpływa na atomy N7 i O6 guaniny; jony Mg²⁺ wspierają wiązanie, ponieważ tłumią ujemny ładunek fosforanów.
Dlaczego to ma znaczenie: Te prace tworzą fizykochemiczną podstawę hipotezy, że krótki peptyd może działać na poziomie genów. Druga praca pochodzi z wydziału fizyki uniwersytetu, czyli z innego ośrodka niż instytut Chawinsona. Wiązanie w probówce nie dowodzi jednak jeszcze regulacji genów w żywym organizmie.
▸ Badanie 4: Khavinson 2021, kolce dendrytyczne w modelu 5xFAD
Cytowanie: Khavinson V., Ilina A., Kraskovskaya N., Linkova N., Kolchina N., Mironova E., Erofeev A., Petukhov M. Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease. Pharmaceuticals (Basel). 2021;14(6):515. PubMed 34071923. Do artykułu ukazała się w 2025 roku errata.
Co robili: W modelu transgenicznych myszy 5xFAD, modelu patologii amyloidowej, śledzili neuroplastyczność i morfologię kolców dendrytycznych przy peptydach KED i EDR. Możliwych mechanizmów molekularnych szukali przez modelowanie i dokowanie peptydów do dwuniciowego DNA ze wszystkimi kombinacjami sekwencji sześcionukleotydowych.
Co odkryli: KED miał tendencję do zwiększania neuroplastyczności. KED i EDR zapobiegły utracie kolców dendrytycznych. Dla EDR znaleźli miejsca wiązania w promotorach genów CASP3, NES, GAP43, APOE, SOD2, PPARA, PPARG i GDX1.
Dlaczego to ma znaczenie: Łączy obserwację na poziomie synaps z konkretnymi genami kandydującymi. Dokowanie to przewidywanie obliczeniowe, nie pomiar, a model 5xFAD to mysz zmodyfikowana genetycznie.
▸ Badanie 5: Kraskovskaya 2024, neurony indukowane od starszych dawców
Cytowanie: Kraskovskaya N., Linkova N., Sakhenberg E., Krieger D., Polyakova V., Medvedev D., Krasichkov A., Khotin M., Ryzhak G. Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes. Int J Mol Sci. 2024;25(21):11363. PubMed 39518916.
Co robili: Fibroblasty skóry od starszych dawców bezpośrednio przekształcili w neurony korowe, nowy model komórkowy starzenia się ludzkich neuronów. Porównali w nim trzy krótkie peptydy: EDR, KED i AEDG (Epithalon).
Co odkryli: Wszystkie trzy peptydy zwiększyły rozgałęzienie dendrytów, czyli liczbę wypustek pierwotnych i łączną długość dendrytów. Na aktywność mitochondriów i lizosomów ani na poziom białka p16 nie wpłynęły. EDR zmniejszył oksydacyjne uszkodzenie DNA w neuronach od starszych dawców.
Dlaczego to ma znaczenie: To najnowsza z prac eksperymentalnych w tym przeglądzie i pracuje na ludzkich komórkach od starszych dawców. Podaje też wyniki negatywne (mitochondria, lizosomy, p16). Nadal jest to hodowla komórkowa.
▸ Badanie 6: Khavinson 2011, hodowla szyszynki
Cytowanie: Khavinson V.Kh., Linkova N.S., Chalisova N.I., Dudkov A.V., Koncevaya E.A. Effect of short peptides on expression of signaling molecules in organotypic pineal cell culture. Bull Exp Biol Med. 2011;152(1):138 do 141. PubMed 22803060.
Co robili: W organotypowej hodowli szyszynki trzymiesięcznych szczurów porównali cztery krótkie peptydy: Ala-Glu-Asp-Gly, Lys-Glu-Asp, Glu-Asp-Arg i Lys-Glu.
Co odkryli: Białko proliferacji Ki-67 podniosły Ala-Glu-Asp-Gly i Lys-Glu-Asp. Żaden z czterech peptydów nie wpłynął na marker apoptozy AIF. Syntezę CGRP w pinealocytach zwiększył tylko Ala-Glu-Asp-Gly.
Dlaczego to ma znaczenie: Pokazuje, że nazwa to nie mechanizm. Na śledzone wskaźniki komórek szyszynki w tym modelu działał Epithalon, przy Pinealonie efektu nie podano. Dla badań nad Pinealonem bardziej istotne są modele neuronalne.
Przechowywanie
Dane poniżej pochodzą z etykiety fiolki i z certyfikatu partii.
Liofilizat (suchy proszek przed rekonstytucją)
- Etykieta: Storage −20 °C, EXP 09/2028, Lot ATPIN-20-2609-01
- Przechowuj w zamrażarce w −20 °C w zamkniętej fiolce.
- Woda w proszku według certyfikatu: 5,60 % (Karl Fischer). Certyfikat ostrzega, że liofilizowane peptydy są higroskopijne i wilgoć z powietrza pobierają w ciągu kilku sekund po otwarciu fiolki.
Po rekonstytucji (roztwór)
- Rozpuszczalność według certyfikatu: co najmniej 20 mg/ml w wodzie i w wodzie bakteriostatycznej, roztwór jest klarowny, bezbarwny i bez cząstek w ciągu 15 sekund.
- pH roztworu 20 mg/ml w wodzie: 4,9.
- Osobnego badania stabilności roztworu Pinealonu certyfikat nie zawiera. Ogólne zalecenie dla roztworów peptydów znajdziesz w bloku Przed i po rekonstytucji.
Praktyczne zasady
- Przed otwarciem pozwól fiolce osiągnąć temperaturę pokojową (15 do 20 minut), inaczej na zimnym proszku skrapla się wilgoć z powietrza.
- Nie wstrząsaj, fiolkę delikatnie obracaj między palcami. Tripeptyd rozpuszcza się szybko.
- Roztwór ma być klarowny i bezbarwny, dokładnie jak przy pomiarze w laboratorium. Zmętnienie lub cząstki oznaczają, że coś jest nie tak.
- Roztwór przygotowuj dopiero tuż przed eksperymentem i trzymaj go w chłodzie i ciemności.
Wskazówki kombinacji, Często łączone peptydy
Pinealon pojawia się w literaturze najczęściej w porównaniu z innymi krótkimi peptydami szkoły Chawinsona, nie jako samodzielna cząsteczka.
Epithalon, bezpośrednie porównanie w tych samych eksperymentach
Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly) to najbliższy krewny Pinealonu. Oba peptydy testowano w tych samych pracach: w komórkach HeLa (Fedoreyeva 2011), w hodowli szyszynki (Khavinson 2011) i w neuronach indukowanych od starszych dawców (Kraskovskaya 2024). Wyniki przy tym się różniły, na przykład w hodowli szyszynki śledzone markery zmienił Epithalon, Pinealon nie. Równoległy eksperyment z oboma peptydami w tych samych warunkach to zatem sensowny projekt.
Semax, inna klasa neuropeptydów
Semax to heptapeptyd, analog fragmentu ACTH(4-10), którego badania skupiają się na sygnalizacji neurotroficznej, na przykład ekspresji BDNF i jego receptora trkB w hipokampie szczura (Dolotov 2006, PubMed 16996037). Wspólnej pracy z Semaxem i Pinealonem nie znaleźliśmy w PubMed. Jako cząsteczka porównawcza o odmiennym mechanizmie Semax jednak pasuje do neurobiologicznych eksperymentów z Pinealonem.
Kluczowe dane naukowe i cytaty
“The synthetic tripeptide pinealon (Glu-Asp-Arg) demonstrates dose-dependent restriction of reactive oxygen species (ROS) accumulation in cerebellar granule cells, neutrophils, and pheochromocytoma (PC12) cells.”
Khavinson V. et al. (2011), Rejuvenation Res 14(5), PubMed 21978084
Statystyki z literatury badawczej
- Pinealon (EDR) to tripeptyd Glu-Asp-Arg o wzorze sumarycznym C15H26N6O8 i teoretycznej masie monoizotopowej 418,1812 Da, CAS 175175-23-2
- Wyszukiwanie słowa pinealon w PubMed: 22 rekordy według stanu na 6.11.2026, w tym 0 randomizowanych badań kontrolowanych
- Pinealon zależnie od stężenia ograniczył gromadzenie ROS w komórkach móżdżku, neutrofilach i komórkach PC12 (Khavinson 2011, PubMed 21978084)
- Partia ATPIN-20-2609-01: czystość HPLC 99,62 %, 19,80 mg peptydu w fiolce z oznaczeniem 20 mg, kolejność Glu-Asp-Arg potwierdzona MS/MS (Analyton Labs, AN-2026-00016)
- Znakowany fluorescencyjnie Pinealon przeniknął w komórkach HeLa do cytoplazmy, jądra i jąderka (Fedoreyeva 2011, PubMed 22117547)
- EDR częściowo wnika w dużą bruzdę DNA i wpływa na atomy N7 i O6 guaniny (Silanteva 2019, PubMed 30762356)
- W neuronach indukowanych od starszych dawców EDR zmniejszył oksydacyjne uszkodzenie DNA, na mitochondria, lizosomy i p16 nie miał wpływu (Kraskovskaya 2024, PubMed 39518916)
Źródła referencyjne (PubMed)
- Khavinson V. et al. (2011). “Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes.” Rejuvenation Res 14(5):535–541. PubMed 21978084
- Arutjunyan A. et al. (2012). “Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia.” Int J Clin Exp Med 5(2):179–185. PubMed 22567179
- Fedoreyeva LI. et al. (2011). “Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA.” Biochemistry (Mosc) 76(11):1210–1219. PubMed 22117547
- Fedoreyeva LI. et al. (2013). “Interaction of short peptides with FITC-labeled wheat histones and their complexes with deoxyribooligonucleotides.” Biochemistry (Mosc) 78(2):166–175. PubMed 23581987
- Silanteva IA. et al. (2019). “Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction.” J Phys Chem B 123(9):1896–1902. PubMed 30762356
- Khavinson VKh. et al. (2014). “Short peptides stimulate serotonin expression in cells of brain cortex.” Bull Exp Biol Med 157(1):77–80. PubMed 24909721
- Khavinson V. et al. (2020). “EDR Peptide: Possible Mechanism of Gene Expression and Protein Synthesis Regulation Involved in the Pathogenesis of Alzheimer’s Disease.” Molecules 26(1):159. PubMed 33396470
- Khavinson V. et al. (2021). “Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease.” Pharmaceuticals (Basel) 14(6):515. PubMed 34071923
- Kraskovskaya N. et al. (2024). “Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes.” Int J Mol Sci 25(21):11363. PubMed 39518916
- Khavinson VKh. et al. (2011). “Effect of short peptides on expression of signaling molecules in organotypic pineal cell culture.” Bull Exp Biol Med 152(1):138–141. PubMed 22803060
- Kozina LS. (2008). “Investigation of antihypoxic properties of short peptides.” Adv Gerontol 21(1):61–67. PubMed 18546825
- Mendzheritsky AM. et al. (2015). “Pinealon and Cortexin influence on behavior and neurochemical processes in 18-month aged rats within hypoxia and hypothermia.” Adv Gerontol 28(3):532–539. PubMed 28509493
Status rejestracji: Pinealon nie jest zatwierdzony ani zarejestrowany jako lek w UE ani w USA (EMA, FDA, URPL). Istniejące dane pochodzą z hodowli komórkowych, eksperymentów wiązania i modeli zwierzęcych, przeważnie z rosyjskich ośrodków. Produkt Molequa® jest sprzedawany wyłącznie do laboratoryjnych badań naukowych (RUO).
Najczęściej zadawane pytania o Pinealon
Pytania te odpowiadają na najczęstsze wyszukiwania dotyczące Pinealonu w kontekście badawczym. Dokumentacja techniczna znajduje się w sekcjach powyżej.
Czym jest Pinealon i co się na nim bada?
Pinealon to syntetyczny tripeptyd Glu-Asp-Arg (EDR) z petersburskiej szkoły krótkich bioregulatorów peptydowych Władimira Chawinsona. Bada się go na neuronach w hodowlach komórkowych (stres oksydacyjny, rozgałęzienie dendrytów), w eksperymentach wiązania z DNA i histonami oraz w zwierzęcych modelach niedotlenienia i patologii amyloidowej. To wyłącznie badania przedkliniczne.
Jaka jest różnica między Pinealonem a Epithalonem?
Oba pochodzą z tej samej szkoły badawczej. Epithalon to tetrapeptyd Ala-Glu-Asp-Gly, Pinealon to tripeptyd Glu-Asp-Arg. W hodowli szyszynki szczura marker proliferacji Ki-67 podniósł Epithalon, Pinealon nie jest wymieniony wśród peptydów o tym działaniu (Khavinson 2011). W neuronach indukowanych od starszych dawców rozgałęzienie dendrytów zwiększyły oba (Kraskovskaya 2024).
Czy istnieją badania kliniczne z Pinealonem?
Randomizowanego badania kontrolowanego z Pinealonem według stanu na 6.11.2026 w PubMed nie ma. Wyszukiwanie słowa pinealon zwraca 22 rekordy, głównie prace komórkowe i zwierzęce z rosyjskich ośrodków, część po rosyjsku. Niezależnych zagranicznych replikacji brak.
Co zmierzyło laboratorium w partii ATPIN-20-2609-01?
Certyfikat Analyton Labs AN-2026-00016 z 15.10.2026 zawiera 20 oznaczeń. Między innymi: czystość HPLC 99,62 %, tożsamość LC-HRMS z potwierdzoną kolejnością Glu-Asp-Arg, 19,80 mg peptydu w fiolce z oznaczeniem 20 mg, suma form D 0,23 %, octan 12,30 %, trifluorooctan poniżej 20 ppm, endotoksyny poniżej 0,05 EU/mg i sterylność bez wzrostu po 14 dniach.
Dlaczego zawartość peptydu wynosi 81,5 %, skoro czystość to 99,62 %?
Czystość chromatograficzna to udział powierzchni wykrytych pików przy jednej długości fali, który przypada na Pinealon. Przeciwjonu, wody ani pozostałości nieorganicznych nie widzi, dlatego według certyfikatu nie mówi, ile peptydu jest w fiolce. To mówi zawartość peptydu. Resztę stanowi octan (12,30 %) i woda (5,60 %), łącznie 99,40 %. Certyfikat dodaje, że tripeptyd z argininą wiąże na jednostkę masy więcej przeciwjonu i wody niż długi peptyd. W fiolce jest więc 24,3 mg proszku, a w nim 19,80 mg peptydu.
Jak przechowywać Pinealon?
Według etykiety w −20 °C, z terminem ważności 09/2028. Liofilizat trzymaj w zamkniętej fiolce. Według certyfikatu rozpuszcza się w stężeniu co najmniej 20 mg/ml w wodzie i w wodzie bakteriostatycznej do klarownego, bezbarwnego roztworu w ciągu 15 sekund.
Czy Pinealon jest zatwierdzonym lekiem czy substancją badawczą?
Pinealon nie jest zatwierdzony ani zarejestrowany jako lek w UE ani w USA. W Polsce i w pozostałych krajach UE jest wyłącznie substancją badawczą. Produkt sprzedawany jest tylko do laboratoryjnych badań naukowych (RUO) i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Gdzie kupić Pinealon w UE do badań naukowych?
Pinealon do badań naukowych w UE oferuje Molequa® jako liofilizat 20 mg z certyfikatem analizy partii od niezależnego laboratorium Analyton Labs, czystość HPLC 99,62 %. Produkt jest na magazynie. Dostawa Packeta (InPost lub kurier) w ciągu 2 do 3 dni roboczych w Polsce i 3 do 5 dni roboczych w pozostałych krajach UE. Wyłącznie do badań laboratoryjnych (RUO).












