Kort overzicht
Pinealon is een synthetisch tripeptide Glu-Asp-Arg (EDR) uit de Sint-Petersburgse school van korte peptide-bioregulatoren van Vladimir Khavinson. In het onderzoek wordt het gevolgd op neuronen in celkweken en in diermodellen van oxidatieve stress, hypoxie en veroudering; een gerandomiseerde gecontroleerde studie is er in PubMed niet.
- Drie aminozuren Glu-Asp-Arg, volgorde bevestigd met LC-HRMS en MS/MS op batch ATPIN-20-2609-01
- HPLC-zuiverheid 99,62 %, 19,80 mg peptide in de vial met opschrift 20 mg
- Vrijwel alle publicaties komen van Russische instellingen, onafhankelijke buitenlandse replicaties ontbreken
- Niet geregistreerd als geneesmiddel in de EU of de VS, uitsluitend voor laboratoriumonderzoek
Lees meer Sluiten
Overzicht
Pinealon is een synthetisch tripeptide Glu-Asp-Arg (afgekort EDR), een korte peptide-bioregulator uit de Sint-Petersburgse school van Vladimir Khavinson. In het onderzoek wordt het gevolgd op neuronen in celkweken en in diermodellen van oxidatieve stress, hypoxie en veroudering. Een gerandomiseerde gecontroleerde studie met Pinealon bestaat in PubMed per november 2026 niet. Molequa® levert het als lyofilisaat van 20 mg met het Analyton Labs-certificaat AN-2026-00016 bij batch ATPIN-20-2609-01, uitsluitend voor laboratoriumonderzoek.
Wat Pinealon is en waar het vandaan komt
Pinealon behoort tot de familie van de zogenoemde korte regulerende peptiden, die de groep van professor Vladimir Khavinson in Sint-Petersburg onderzoekt. Het is dezelfde school waaruit ook Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly) afkomstig is. De meeste publicaties over Pinealon ontstonden in het Sint-Petersburgse Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie of met coauteurs van daar.
Het molecuul is buitengewoon klein: slechts drie aminozuren, glutaminezuur, asparaginezuur en arginine. Stel u een koordje met drie kralen voor. Twee zijn „zuur” (Glu, Asp), één is „basisch” (Arg). Het hele peptide heeft de brutoformule C15H26N6O8 en een theoretische mono-isotopische massa van 418,1812 Da. Ter vergelijking: Epithalon heeft vier aminozuren, Semax zeven.
De naam doet denken aan de pijnappelklier (Latijn glandula pinealis), maar pas op voor overhaaste conclusies. In een organotypische kweek van de pijnappelklier van de rat verhoogden de peptiden Ala-Glu-Asp-Gly en Lys-Glu-Asp de proliferatiemarker Ki-67; Glu-Asp-Arg wordt daar niet bij vermeld (Khavinson 2011, PubMed 22803060). Het grootste deel van het Pinealon-onderzoek gaat daarom niet over de pijnappelklier, maar over neuronen en hun weerstand tegen stress.
Waarom bij drie aminozuren de volgorde telt
Bij zo’n kort peptide is de identiteit verraderlijker dan het lijkt. Glu-Asp-Arg en Asp-Glu-Arg hebben precies dezelfde massa, net als twee slotcombinaties die uit dezelfde cijfers bestaan. Een gewoon massaspectrum maakt geen onderscheid tussen beide. Dat doen pas de fragmenten uit tandem-massaspectrometrie (MS/MS), die laten zien welke kraal aan welk uiteinde zit.
De tweede valkuil zijn spiegelbeeldvormen. Elk van de drie aminozuren kan in een L-vorm en een D-vorm voorkomen. Het is als een linker- en een rechterhandschoen: hetzelfde materiaal, hetzelfde gewicht, maar maar één past om uw hand. De spiegelbeeldvorm heeft volgens het certificaat dezelfde massa en dezelfde retentietijd op een gewone kolom. Daarom bevat het batchcertificaat een aparte bepaling van de chirale zuiverheid.
Mechanisme: wat cel- en diermodellen laten zien
Alles hieronder komt uit celkweken, uit bindingsexperimenten met DNA en uit diermodellen. Geen van deze bevindingen zegt iets over een effect bij de mens.
Oxidatieve stress en overleving van cellen
Reactieve zuurstofverbindingen (ROS) zijn als vonken die uit een haardvuur springen: in kleine hoeveelheden horen ze bij de normale werking van de cel, in grote hoeveelheden beschadigen ze wat ze raken. In het werk van Khavinson en collega’s beperkte Pinealon concentratieafhankelijk de ophoping van ROS in drie celtypen: in korrelcellen van het cerebellum, in neutrofielen en in PC12-cellen. Tegelijk verminderde het de necrotische celdood en ging het gepaard met een vertraagde activering van ERK 1/2 en een verandering van de celcyclus (Khavinson 2011, PubMed 21978084). De auteurs merkten op dat het effect op ROS en overleving bij lagere concentraties verzadigde, terwijl de invloed op de celcyclus ook bij hogere concentraties doorging. Daaruit leidden zij de hypothese af dat Pinealon naast antioxidatieve activiteit rechtstreeks met het genoom van de cel interageert.
Doordringen tot de kern en binding aan DNA
Deze hypothese is ook in andere studies onderzocht. Fluorescent gelabeld Pinealon verscheen in HeLa-cellen in het cytoplasma, in de kern en in de nucleolus. In proeven met korte stukken DNA bond Pinealon bij voorkeur aan sequenties met de motieven CNG en CAG, en de peptiden maakten ook onderscheid naar de methyleringstoestand van cytosine (Fedoreyeva 2011, PubMed 22117547). Een fysische studie van de Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg toonde vervolgens met spectrale methoden, NMR en moleculaire dynamica aan dat EDR gedeeltelijk de grote groeve van het DNA binnendringt en de atomen N7 en O6 van guanine beïnvloedt; Mg²⁺-ionen ondersteunen deze interactie (Silanteva 2019, PubMed 30762356). Hetzelfde peptide bond in een volgend werk ook aan tarwehistonen, de eiwitten waaromheen het DNA gewikkeld is (Fedoreyeva 2013, PubMed 23581987).
Expressie van genen en eiwitten in neuronen
In verouderende kweken van hersenschorscellen verhoogden Glu-Asp-Arg en Lys-Glu-Asp de expressie van serotonine. Moleculaire modellering vond in het gen voor tryptofaanhydroxylase een stuk CCTGCC dat complementair is aan deze peptiden (Khavinson 2014, PubMed 24909721). Een overzichtsartikel uit 2020 vatte de routes samen die EDR volgens de auteurs kan beïnvloeden: MAPK/ERK-signalering, caspase-3, p53, de antioxidatieve enzymen SOD2 en GPX1, de transcriptiefactoren PPARA en PPARG, serotonine en calmoduline (Khavinson 2020, PubMed 33396470).
Dendritische stekels en modellen van verouderende neuronen
Dendritische stekels zijn kleine uitsteeksels van neuronen waarop synapsen ontstaan. Stel ze u voor als de stopcontacten van een verlengsnoer: hoe meer stopcontacten, hoe meer verbindingen u kunt aansluiten. In het muismodel van amyloïdpathologie 5xFAD, dat in het alzheimeronderzoek wordt gebruikt, voorkwamen de peptiden EDR en KED het verlies van dendritische stekels. Docking in DNA vond voor EDR bindingsplaatsen in de promotoren van de genen CASP3, NES, GAP43, APOE, SOD2, PPARA, PPARG en GDX1 (Khavinson 2021, PubMed 34071923).
De recentste van deze studies gebruikte neuronen die door directe omzetting van huidfibroblasten van oudere donoren waren ontstaan. Alle drie de geteste peptiden (EDR, KED, AEDG) verhoogden de vertakking van dendrieten, dus zowel het aantal primaire uitlopers als hun totale lengte. Op de activiteit van mitochondriën en lysosomen en op het niveau van p16 hadden ze geen invloed. EDR verminderde bovendien de oxidatieve DNA-schade in deze neuronen (Kraskovskaya 2024, PubMed 39518916).
Hypoxie in diermodellen
In Russischtalige studies is Pinealon onderzocht in modellen van zuurstoftekort. In een model van hypobare hypoxie had het van vier korte peptiden (Vilon, Epitalon, Vesugen, Pinealon) het sterkste antihypoxische effect. Het vermogen om de weerstand van neuronen tegen hypoxische stress te verhogen schrijft de auteur eerder toe aan stimulering van het interne antioxidatieve enzymsysteem dan aan het afremmen van de ROS-toename (Kozina 2008, PubMed 18546825). Bij 18 maanden oude ratten in modellen van acute hypobare hypoxie en milde hypothermie had het vergelijkingspreparaat Cortexin een sterkere invloed op vrije radicalen en caspase-3 dan Pinealon (Mendzheritsky 2015, PubMed 28509493).
Onderzochte toepassingen
Bij Pinealon gaat het om onderzoeksvragen, niet om gedocumenteerde effecten:
- Oxidatieve stress in neuronale kweken: beperking van ROS en necrose in cerebellumcellen en PC12-cellen.
- Interactie van korte peptiden met DNA en histonen: bindingsstudies, moleculaire dynamica, docking.
- Modellen van verouderende neuronen: dendritische vertakking en oxidatieve DNA-schade in geïnduceerde neuronen.
- Modellen van amyloïdpathologie: dendritische stekels in 5xFAD-muizen.
- Hypoxie en prenatale stress bij ratten: antihypoxische en antioxidatieve parameters.
- Vergelijking met verwante bioregulatoren: Epithalon (AEDG), KED, Vilon en andere peptiden van de Khavinson-school.
Pinealon kopen: waar u op moet letten
Bij een tripeptide is de verifieerbaarheid van de kwaliteit belangrijker dan bij lange peptiden. Drie aminozuren laten zich in zes volgordes met dezelfde massa samenstellen, en wit poeder ziet er altijd hetzelfde uit. Deze vijf criteria onderscheiden een serieuze aanbieder van de grijze zone.
1. HPLC-zuiverheid aangetoond met een chromatogram
De zuiverheid zegt welk aandeel van de oppervlakte van de gedetecteerde pieken op het chromatogram op de hoofdcomponent valt. Batch ATPIN-20-2609-01 heeft volgens het certificaat 99,62 % ± 0,15 % (RP-HPLC, 214 nm). Een waarde zonder chromatogram is een bewering, geen bewijs.
2. Analysecertificaat bij de concrete batch
Een document met batchnummer, datum en gemeten waarden, uitgegeven door een onafhankelijk laboratorium. Bij Pinealon is dat het protocol van Analyton Labs AN-2026-00016 van 15-10-2026, dat u rechtstreeks in het register van het laboratorium kunt verifiëren. Als een aanbieder alleen een generiek voorbeeld of een certificaat „op aanvraag” laat zien, koop dan niet.
3. LC-MS-identiteit én de volgorde van de aminozuren
Massa alleen volstaat niet, want de volgorde van de aminozuren verandert de massa niet. Het batchcertificaat vermeldt het gemeten ion [M+H]⁺ 419,1886 met een afwijking van 0,2 ppm en de MS/MS-fragmenten y1 (Arg), b2 (Glu-Asp) en y2 (Asp-Arg), waarmee het laboratorium de volgorde Glu-Asp-Arg heeft bevestigd.
4. Chirale zuiverheid en screening op vreemde stoffen
Spiegelbeeldige D-vormen hebben dezelfde massa en dezelfde retentietijd op een gewone kolom, daarom moeten ze apart worden gemeten. Op deze batch: D-Asp 0,10 %, D-Glu 0,09 %, D-Arg 0,04 %, samen 0,23 % bij een limiet van 0,5 %. De screening op fentanyl en zijn analogen, Epithalon, Vilon, Thymogen, Semax en Selank vond niets boven 0,05 % oppervlakte.
5. Werkelijk peptidegehalte in de vial en de juiste vorm
Een zuiverheid van 99,62 % betekent niet dat er 20 mg zuiver peptide in de vial zit. Het poeder is een zout: zoals keukenzout niet hetzelfde is als natrium, zo is ook Pinealon in het poeder gekoppeld aan het tegenion acetaat en bindt het wat water. Het certificaat vermeldt daarom ook de massabalans. Kwaliteits-Pinealon wordt geleverd als lyofilisaat, niet als kant-en-klare oplossing.
| Bepaling (batch ATPIN-20-2609-01) | Resultaat volgens certificaat |
|---|---|
| Vulgewicht | 24,3 mg (tweede vial 24,6 mg) |
| Peptidegehalte (AAA) | 81,50 % van de massa |
| Peptide in de vial met opschrift 20 mg | 19,80 mg, dus 99,0 % van de declaratie |
| Acetaat / trifluoracetaat | 12,30 % / onder 20 ppm |
| Water (Karl Fischer) | 5,60 % |
| Massabalans | 81,50 + 12,30 + 5,60 = 99,40 % |
| Bacteriële endotoxinen | onder 0,05 EU/mg |
| Steriliteit | geen groei na 14 dagen, 2 vials |
Controleer de kwaliteit in 30 seconden
- ✅ CoA bij de batch openbaar beschikbaar en verifieerbaar in het register van het laboratorium?
- ✅ HPLC-zuiverheid aangetoond met een chromatogram?
- ✅ LC-MS-identiteit én volgorde van de aminozuren bevestigd met MS/MS-fragmenten?
- ✅ Chirale zuiverheid en peptidegehalte in de vial in milligram?
- ✅ EU-magazijn, batchtraceerbaarheid en levering als lyofilisaat?
De Pinealon-batch bij Molequa® voldoet aan alle vijf punten. Het volledige certificaat met 20 bepalingen vindt u hieronder in het onderdeel Batch-testresultaten.
Juridische kennisgeving: Pinealon is een onderzoekspeptide en geen goedgekeurd of geregistreerd geneesmiddel in de EU of de VS. Het wordt uitsluitend verkocht voor wetenschappelijk laboratoriumonderzoek en is niet bestemd voor menselijke of dierlijke consumptie.
Wetenschap & studies
4.1 Sleutelpublicaties
Alle bronnen zijn geverifieerd in PubMed. Vrijwel alle komen van Russische instellingen, de meeste met coauteurs van het Sint-Petersburgse Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie. Onafhankelijke buitenlandse replicaties ontbreken vooralsnog.
Khavinson V., Ribakova Y., Kulebiakin K., et al. (2011). Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes. Rejuvenation Res. 14(5):535–541. PubMed 21978084, ROS en overleving van cellen.
Arutjunyan A., Kozina L., Stvolinskiy S., et al. (2012). Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia. Int J Clin Exp Med. 5(2):179–185. PubMed 22567179, prenataal model bij ratten.
Fedoreyeva L.I., Kireev I.I., Khavinson V.Kh., Vanyushin B.F. (2011). Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA. Biochemistry (Mosc). 76(11):1210–1219. PubMed 22117547, doordringen tot de kern en binding aan DNA.
Silanteva I.A., Komolkin A.V., Morozova E.A., et al. (2019). Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction. J Phys Chem B. 123(9):1896–1902. PubMed 30762356, fysica van de binding van EDR aan DNA.
Khavinson V.Kh., Lin’kova N.S., Tarnovskaya S.I., et al. (2014). Short peptides stimulate serotonin expression in cells of brain cortex. Bull Exp Biol Med. 157(1):77–80. PubMed 24909721, serotonine in een kweek van hersenschors.
Khavinson V., Linkova N., Kozhevnikova E., Trofimova S. (2020). EDR Peptide: Possible Mechanism of Gene Expression and Protein Synthesis Regulation Involved in the Pathogenesis of Alzheimer’s Disease. Molecules. 26(1):159. PubMed 33396470, overzicht van mechanismen.
Khavinson V., Ilina A., Kraskovskaya N., et al. (2021). Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease. Pharmaceuticals (Basel). 14(6):515. PubMed 34071923, dendritische stekels in het 5xFAD-model.
Kraskovskaya N., Linkova N., Sakhenberg E., et al. (2024). Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes. Int J Mol Sci. 25(21):11363. PubMed 39518916, in-vitromodel van verouderende menselijke neuronen.
Kozina L.S. (2008). Investigation of antihypoxic properties of short peptides (in het Russisch). Adv Gerontol. 21(1):61–67. PubMed 18546825, hypobare hypoxie.
4.2 Gedetailleerde uitklapbare studies
▸ Studie 1: Khavinson 2011, ROS en overleving van cellen
Citatie: Khavinson V., Ribakova Y., Kulebiakin K., Vladychenskaya E., Kozina L., Arutjunyan A., Boldyrev A. Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes. Rejuvenation Res. 2011;14(5):535–541. PubMed 21978084.
Wat ze deden: In drie celtypen (korrelcellen van het cerebellum, neutrofielen, PC12-feochromocytoomcellen) wekten ze op twee manieren oxidatieve stress op, via een receptor en buiten de receptor om. Ze volgden de ophoping van ROS, de necrotische celdood (test met propidiumjodide), de activering van ERK 1/2 en de celcyclus.
Wat ze vaststelden: Pinealon beperkte concentratieafhankelijk de ophoping van ROS en verminderde de necrotische celdood. Het beschermende effect ging gepaard met een vertraagde activering van ERK 1/2 en een verandering van de celcyclus. Het effect op ROS en overleving verzadigde bij lagere concentraties, de invloed op de celcyclus ging bij hogere door.
Waarom dit belangrijk is: Dit is het fundamentele in-vitrowerk over Pinealon en de bron van de hypothese dat het peptide ook anders werkt dan als een gewone antioxidant. Beperkingen: celkweken, één onderzoeksgroep.
▸ Studie 2: Arutjunyan 2012, prenatale hyperhomocysteïnemie bij ratten
Citatie: Arutjunyan A., Kozina L., Stvolinskiy S., Bulygina Y., Mashkina A., Khavinson V. Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia. Int J Clin Exp Med. 2012;5(2):179–185. PubMed 22567179.
Wat ze deden: Bij drachtige vrouwtjesratten verhoogden ze het homocysteïnegehalte door methioninebelasting via het voer. Een deel van hen kreeg Pinealon. Bij de jongen beoordeelden ze ruimtelijke oriëntatie en leren, en in neuronen die uit hun cerebellum waren geïsoleerd de ophoping van ROS en het aantal necrotische cellen.
Wat ze vaststelden: De jongen van moeders die Pinealon kregen, hadden een betere ruimtelijke oriëntatie en een beter leervermogen. Hun cerebellumneuronen hoopten minder ROS op en bevatten minder necrotische cellen.
Waarom dit belangrijk is: Een bevestiging in dieren van de eerdere in-vitrobevindingen van dezelfde groep, zoals de auteurs zelf aangeven. Het model is specifiek en het resultaat laat zich niet buiten dat model veralgemenen.
▸ Studie 3: Fedoreyeva 2011 en Silanteva 2019, Pinealon en DNA
Citatie: Fedoreyeva L.I., Kireev I.I., Khavinson V.Kh., Vanyushin B.F. Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA. Biochemistry (Mosc). 2011;76(11):1210–1219. PubMed 22117547. Silanteva I.A., Komolkin A.V., Morozova E.A., Vorontsov-Velyaminov P.N., Kasyanenko N.A. Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction. J Phys Chem B. 2019;123(9):1896–1902. PubMed 30762356.
Wat ze deden: De eerste studie labelde Epithalon, Pinealon en Testagen met een fluorescerende kleurstof, volgde ze in HeLa-cellen en mat de fluorescentiedoving van gelabelde korte stukken DNA. De tweede studie onderzocht de binding van EDR aan DNA met spectrale methoden, NMR, viscosimetrie en moleculaire dynamica.
Wat ze vaststelden: De gelabelde peptiden verschenen in het cytoplasma, in de kern en in de nucleolus. Pinealon bond bij voorkeur aan stukken met de motieven CNG en CAG, en de peptiden maakten onderscheid naar de methyleringstoestand van cytosine. Fysische metingen toonden aan dat EDR gedeeltelijk de grote groeve van het DNA binnendringt en de atomen N7 en O6 van guanine beïnvloedt; Mg²⁺-ionen ondersteunen de binding, omdat ze de negatieve lading van de fosfaten dempen.
Waarom dit belangrijk is: Deze studies vormen de fysisch-chemische basis van de hypothese dat een kort peptide op het niveau van genen kan werken. De tweede studie komt van de faculteit natuurkunde van de universiteit, dus van een andere instelling dan het instituut van Khavinson. Binding in een reageerbuis bewijst echter nog geen genregulatie in een levend organisme.
▸ Studie 4: Khavinson 2021, dendritische stekels in het 5xFAD-model
Citatie: Khavinson V., Ilina A., Kraskovskaya N., Linkova N., Kolchina N., Mironova E., Erofeev A., Petukhov M. Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease. Pharmaceuticals (Basel). 2021;14(6):515. PubMed 34071923. Bij het artikel verscheen in 2025 een erratum.
Wat ze deden: In het model van transgene 5xFAD-muizen, een model van amyloïdpathologie, volgden ze de neuroplasticiteit en de morfologie van dendritische stekels bij de peptiden KED en EDR. Mogelijke moleculaire mechanismen zochten ze met modellering en docking van de peptiden in dubbelstrengs DNA met alle combinaties van zesnucleotidesequenties.
Wat ze vaststelden: KED had de neiging de neuroplasticiteit te verhogen. Zowel KED als EDR voorkwam het verlies van dendritische stekels. Voor EDR vonden ze bindingsplaatsen in de promotoren van de genen CASP3, NES, GAP43, APOE, SOD2, PPARA, PPARG en GDX1.
Waarom dit belangrijk is: Het verbindt een waarneming op het niveau van synapsen met concrete kandidaatgenen. Docking is een computationele voorspelling, geen meting, en het 5xFAD-model is een genetisch gemodificeerde muis.
▸ Studie 5: Kraskovskaya 2024, geïnduceerde neuronen van oudere donoren
Citatie: Kraskovskaya N., Linkova N., Sakhenberg E., Krieger D., Polyakova V., Medvedev D., Krasichkov A., Khotin M., Ryzhak G. Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes. Int J Mol Sci. 2024;25(21):11363. PubMed 39518916.
Wat ze deden: Huidfibroblasten van oudere donoren zetten ze rechtstreeks om in corticale neuronen, een nieuw celmodel van de veroudering van menselijke neuronen. Daarin vergeleken ze drie korte peptiden: EDR, KED en AEDG (Epithalon).
Wat ze vaststelden: Alle drie de peptiden verhoogden de vertakking van dendrieten, dus zowel het aantal primaire uitlopers als de totale lengte van de dendrieten. De activiteit van mitochondriën en lysosomen en het niveau van het eiwit p16 beïnvloedden ze niet. EDR verminderde de oxidatieve DNA-schade in neuronen van oudere donoren.
Waarom dit belangrijk is: Dit is de recentste van de experimentele studies in dit overzicht en ze werkt met menselijke cellen van oudere donoren. Ze rapporteert ook negatieve resultaten (mitochondriën, lysosomen, p16). Het blijft een celkweek.
▸ Studie 6: Khavinson 2011, kweek van de pijnappelklier
Citatie: Khavinson V.Kh., Linkova N.S., Chalisova N.I., Dudkov A.V., Koncevaya E.A. Effect of short peptides on expression of signaling molecules in organotypic pineal cell culture. Bull Exp Biol Med. 2011;152(1):138–141. PubMed 22803060.
Wat ze deden: In een organotypische kweek van de pijnappelklier van drie maanden oude ratten vergeleken ze vier korte peptiden: Ala-Glu-Asp-Gly, Lys-Glu-Asp, Glu-Asp-Arg en Lys-Glu.
Wat ze vaststelden: Het proliferatie-eiwit Ki-67 werd verhoogd door Ala-Glu-Asp-Gly en Lys-Glu-Asp. Geen van de vier peptiden beïnvloedde de apoptosemarker AIF. De synthese van CGRP in pinealocyten werd alleen door Ala-Glu-Asp-Gly verhoogd.
Waarom dit belangrijk is: Het laat zien dat de naam geen mechanisme is. Op de gevolgde parameters van pijnappelkliercellen in dit model werkte Epithalon; bij Pinealon is geen effect vermeld. Voor het onderzoek naar Pinealon zijn neuronale modellen relevanter.
Opslag
De gegevens hieronder komen van het etiket van de vial en uit het batchcertificaat.
Lyofilisaat (droog poeder vóór reconstitutie)
- Etiket: Storage −20 °C, EXP 09/2028, Lot ATPIN-20-2609-01
- Bewaar in de vriezer bij −20 °C in een gesloten vial.
- Water in het poeder volgens het certificaat: 5,60 % (Karl Fischer). Het certificaat waarschuwt dat gelyofiliseerde peptiden hygroscopisch zijn en binnen enkele seconden na het openen van de vial vocht uit de lucht opnemen.
Na reconstitutie (oplossing)
- Oplosbaarheid volgens het certificaat: ten minste 20 mg/ml in water en in bacteriostatisch water, de oplossing is helder, kleurloos en vrij van deeltjes binnen 15 seconden.
- pH van de oplossing van 20 mg/ml in water: 4,9.
- Een afzonderlijke stabiliteitsstudie van de Pinealon-oplossing bevat het certificaat niet. De algemene aanbeveling voor peptideoplossingen vindt u in het blok Vóór en na reconstitutie.
Praktische opslagregels
- Laat de vial vóór het openen op kamertemperatuur komen (15 tot 20 minuten), anders slaat vocht uit de lucht neer op het koude poeder.
- Niet schudden, draai de vial zachtjes tussen de vingers. Het tripeptide lost snel op.
- De oplossing hoort helder en kleurloos te zijn, precies zoals bij de meting in het laboratorium. Troebeling of deeltjes betekenen dat er iets niet in orde is.
- Bereid de oplossing pas vlak vóór het experiment en bewaar ze koel en donker.
Combinatietips, Veelgecombineerde peptiden
Pinealon verschijnt in de literatuur het vaakst in vergelijking met andere korte peptiden van de Khavinson-school, niet als zelfstandig molecuul.
Epithalon, directe vergelijking in dezelfde experimenten
Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly) is de naaste verwant van Pinealon. Beide peptiden werden in dezelfde studies getest: in HeLa-cellen (Fedoreyeva 2011), in een kweek van de pijnappelklier (Khavinson 2011) en in geïnduceerde neuronen van oudere donoren (Kraskovskaya 2024). De resultaten verschilden daarbij, bijvoorbeeld in de kweek van de pijnappelklier veranderde Epithalon de gevolgde markers en Pinealon niet. Een parallel experiment met beide peptiden onder dezelfde omstandigheden is daarom een zinvolle opzet.
Semax, een andere klasse neuropeptiden
Semax is een heptapeptide, een analoog van het fragment ACTH(4-10), waarvan het onderzoek zich richt op neurotrofische signalering, bijvoorbeeld de expressie van BDNF en zijn receptor trkB in de hippocampus van de rat (Dolotov 2006, PubMed 16996037). Een gezamenlijke studie met Semax en Pinealon hebben we in PubMed niet gevonden. Als vergelijkingsmolecuul met een ander mechanisme past Semax echter in neurobiologische experimenten met Pinealon.
Belangrijke wetenschappelijke gegevens en citaten
“The synthetic tripeptide pinealon (Glu-Asp-Arg) demonstrates dose-dependent restriction of reactive oxygen species (ROS) accumulation in cerebellar granule cells, neutrophils, and pheochromocytoma (PC12) cells.”
Khavinson V. et al. (2011), Rejuvenation Res 14(5), PubMed 21978084
Statistieken uit de onderzoeksliteratuur
- Pinealon (EDR) is het tripeptide Glu-Asp-Arg met brutoformule C15H26N6O8 en een theoretische mono-isotopische massa van 418,1812 Da, CAS 175175-23-2
- Zoekopdracht op het woord pinealon in PubMed: 22 vermeldingen per 6-11-2026, waarvan 0 gerandomiseerde gecontroleerde studies
- Pinealon beperkte concentratieafhankelijk de ophoping van ROS in cerebellumcellen, neutrofielen en PC12-cellen (Khavinson 2011, PubMed 21978084)
- Batch ATPIN-20-2609-01: HPLC-zuiverheid 99,62 %, 19,80 mg peptide in de vial met opschrift 20 mg, volgorde Glu-Asp-Arg bevestigd met MS/MS (Analyton Labs, AN-2026-00016)
- Fluorescent gelabeld Pinealon drong in HeLa-cellen door tot het cytoplasma, de kern en de nucleolus (Fedoreyeva 2011, PubMed 22117547)
- EDR dringt gedeeltelijk de grote groeve van het DNA binnen en beïnvloedt de atomen N7 en O6 van guanine (Silanteva 2019, PubMed 30762356)
- In geïnduceerde neuronen van oudere donoren verminderde EDR de oxidatieve DNA-schade, op mitochondriën, lysosomen en p16 had het geen invloed (Kraskovskaya 2024, PubMed 39518916)
Referentiebronnen (PubMed)
- Khavinson V. et al. (2011). “Pinealon increases cell viability by suppression of free radical levels and activating proliferative processes.” Rejuvenation Res 14(5):535–541. PubMed 21978084
- Arutjunyan A. et al. (2012). “Pinealon protects the rat offspring from prenatal hyperhomocysteinemia.” Int J Clin Exp Med 5(2):179–185. PubMed 22567179
- Fedoreyeva LI. et al. (2011). “Penetration of short fluorescence-labeled peptides into the nucleus in HeLa cells and in vitro specific interaction of the peptides with deoxyribooligonucleotides and DNA.” Biochemistry (Mosc) 76(11):1210–1219. PubMed 22117547
- Fedoreyeva LI. et al. (2013). “Interaction of short peptides with FITC-labeled wheat histones and their complexes with deoxyribooligonucleotides.” Biochemistry (Mosc) 78(2):166–175. PubMed 23581987
- Silanteva IA. et al. (2019). “Role of Mono- and Divalent Ions in Peptide Glu-Asp-Arg-DNA Interaction.” J Phys Chem B 123(9):1896–1902. PubMed 30762356
- Khavinson VKh. et al. (2014). “Short peptides stimulate serotonin expression in cells of brain cortex.” Bull Exp Biol Med 157(1):77–80. PubMed 24909721
- Khavinson V. et al. (2020). “EDR Peptide: Possible Mechanism of Gene Expression and Protein Synthesis Regulation Involved in the Pathogenesis of Alzheimer’s Disease.” Molecules 26(1):159. PubMed 33396470
- Khavinson V. et al. (2021). “Neuroprotective Effects of Tripeptides-Epigenetic Regulators in Mouse Model of Alzheimer’s Disease.” Pharmaceuticals (Basel) 14(6):515. PubMed 34071923
- Kraskovskaya N. et al. (2024). “Short Peptides Protect Fibroblast-Derived Induced Neurons from Age-Related Changes.” Int J Mol Sci 25(21):11363. PubMed 39518916
- Khavinson VKh. et al. (2011). “Effect of short peptides on expression of signaling molecules in organotypic pineal cell culture.” Bull Exp Biol Med 152(1):138–141. PubMed 22803060
- Kozina LS. (2008). “Investigation of antihypoxic properties of short peptides.” Adv Gerontol 21(1):61–67. PubMed 18546825
- Mendzheritsky AM. et al. (2015). “Pinealon and Cortexin influence on behavior and neurochemical processes in 18-month aged rats within hypoxia and hypothermia.” Adv Gerontol 28(3):532–539. PubMed 28509493
Registratiestatus: Pinealon is niet goedgekeurd of geregistreerd als geneesmiddel in de EU of de VS (EMA, FDA, CBG-MEB). De bestaande gegevens komen uit celkweken, bindingsexperimenten en diermodellen, overwegend van Russische instellingen. Het Molequa®-product wordt uitsluitend verkocht voor wetenschappelijk laboratoriumonderzoek (RUO).
Veelgestelde vragen over Pinealon
Deze vragen beantwoorden de meest gezochte onderwerpen rond Pinealon in een onderzoekscontext. Voor de technische documentatie raadpleegt u de bovenstaande secties.
Wat is Pinealon en wat wordt eraan onderzocht?
Pinealon is een synthetisch tripeptide Glu-Asp-Arg (EDR) uit de Sint-Petersburgse school van korte peptide-bioregulatoren van Vladimir Khavinson. Het wordt onderzocht op neuronen in celkweken (oxidatieve stress, dendritische vertakking), in bindingsexperimenten met DNA en histonen en in diermodellen van hypoxie en amyloïdpathologie. Het gaat uitsluitend om preklinisch onderzoek.
Wat is het verschil tussen Pinealon en Epithalon?
Beide komen uit dezelfde onderzoeksschool. Epithalon is het tetrapeptide Ala-Glu-Asp-Gly, Pinealon het tripeptide Glu-Asp-Arg. In een kweek van de pijnappelklier van de rat verhoogde Epithalon de proliferatiemarker Ki-67; Pinealon wordt niet vermeld bij de peptiden met dat effect (Khavinson 2011). In geïnduceerde neuronen van oudere donoren verhoogden beide de vertakking van dendrieten (Kraskovskaya 2024).
Bestaan er klinische studies met Pinealon?
Een gerandomiseerde gecontroleerde studie met Pinealon is er in PubMed per 6-11-2026 niet. Een zoekopdracht op het woord pinealon levert 22 vermeldingen op, grotendeels cel- en dierstudies van Russische instellingen, deels in het Russisch. Onafhankelijke buitenlandse replicaties ontbreken.
Wat heeft het laboratorium gemeten op batch ATPIN-20-2609-01?
Het certificaat van Analyton Labs AN-2026-00016 van 15-10-2026 bevat 20 bepalingen. Onder andere: HPLC-zuiverheid 99,62 %, LC-HRMS-identiteit met bevestigde volgorde Glu-Asp-Arg, 19,80 mg peptide in de vial met opschrift 20 mg, som van de D-vormen 0,23 %, acetaat 12,30 %, trifluoracetaat onder 20 ppm, endotoxinen onder 0,05 EU/mg en steriliteit zonder groei na 14 dagen.
Waarom is het peptidegehalte 81,5 % als de zuiverheid 99,62 % is?
De chromatografische zuiverheid is het aandeel van de oppervlakte van de gedetecteerde pieken bij één golflengte dat op Pinealon valt. Tegenion, water en anorganische resten ziet ze niet, daarom zegt ze volgens het certificaat niet hoeveel peptide er in de vial zit. Dat zegt het peptidegehalte. De rest bestaat uit acetaat (12,30 %) en water (5,60 %), samen 99,40 %. Het certificaat voegt eraan toe dat een tripeptide met arginine per massa-eenheid meer tegenion en water bindt dan een lang peptide. In de vial zit daarom 24,3 mg poeder en daarin 19,80 mg peptide.
Hoe wordt Pinealon bewaard?
Volgens het etiket bij −20 °C, met houdbaarheid tot 09/2028. Bewaar het lyofilisaat in een gesloten vial. Volgens het certificaat lost het in een concentratie van ten minste 20 mg/ml op in water en in bacteriostatisch water tot een heldere, kleurloze oplossing binnen 15 seconden.
Is Pinealon een goedgekeurd geneesmiddel of een onderzoekssubstantie?
Pinealon is niet goedgekeurd of geregistreerd als geneesmiddel in de EU of de VS. In Nederland en in de overige EU-landen gaat het uitsluitend om een onderzoekssubstantie. Het product wordt alleen verkocht voor wetenschappelijk laboratoriumonderzoek (RUO) en is niet bestemd voor menselijke of dierlijke consumptie.
Waar kunt u Pinealon kopen in de EU voor wetenschappelijk onderzoek?
Pinealon voor wetenschappelijk onderzoek in de EU biedt Molequa® aan als lyofilisaat van 20 mg met een batchspecifiek analysecertificaat van het onafhankelijke laboratorium Analyton Labs, HPLC-zuiverheid 99,62 %. Het product is op voorraad. Levering via Packeta of per koerier (Slowakije 1 tot 2, Tsjechië 2 tot 3, overige EU-landen 3 tot 5 werkdagen). Uitsluitend voor laboratoriumonderzoek (RUO).












