Tesofensine

Επισκόπηση

Τεσοφενσίνη, NS2330: η ίδια ουσία

Η τεσοφενσίνη δεν είναι πεπτίδιο. Είναι παράγωγο της τροπάνης, χημικά συγγενές με την κοκαΐνη· με τη μεθυλφαινιδάτη τη συνδέει η φαρμακολογία (αναστολή του μεταφορέα της ντοπαμίνης), όχι η χημική δομή. Αυτό την τοποθετεί σε διαφορετική κατηγορία από τον υπόλοιπο κατάλογο.

Προέλευση και γιατί αναπτύχθηκε

Η τεσοφενσίνη είναι το παράδειγμα μιας ουσίας της οποίας η κατεύθυνση ανάπτυξης άλλαξε. Η δανική εταιρεία NeuroSearch είχε αναπτύξει το NS2330 για νευρολογικές ενδείξεις, και το μόριο μελετήθηκε σε προγράμματα για τη νόσο Parkinson και τη νόσο Alzheimer.

Σε εκείνες τις μελέτες το αναμενόμενο νευρολογικό όφελος δεν υλοποιήθηκε. Αντίθετα, προέκυψε ένα παράπλευρο εύρημα: οι ερευνητές παρατήρησαν μεταβολή του σωματικού βάρους. Η NeuroSearch αναπροσανατόλισε λοιπόν το πρόγραμμα.

Μια δημοσίευση εμφανίστηκε στο Lancet το 2008. Οι Astrup και συνεργάτες δημοσίευσαν μελέτη φάσης 2 διάρκειας 24 εβδομάδων· τα αποτελέσματά της στον άνθρωπο δεν τα παραθέτουμε εδώ. Το 2013 το Lancet δημοσίευσε για τη συγκεκριμένη μελέτη έκφραση ανησυχίας (expression of concern).

Μηχανισμός δράσης στη βιβλιογραφία

Τριπλή αναστολή της επαναπρόσληψης. Η βιβλιογραφία περιγράφει την αναστολή των μεταφορέων της νοραδρεναλίνης, της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης. Και τα τρία συστήματα συμμετέχουν στην κεντρική ρύθμιση της όρεξης και του κορεσμού.

Κεντρική δράση. Το σημείο προσβολής είναι οι μεταφορείς μονοαμινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Έτσι η τεσοφενσίνη διαφέρει από τους αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1, όπως η σεμαγλουτίδη ή η ρετατρουτίδη, που δρουν σε υποδοχείς πεπτιδικών ορμονών στην περιφέρεια και στο στέλεχος του εγκεφάλου.

Καρδιαγγειακές επιδράσεις. Η βιβλιογραφία αναφέρει αύξηση της καρδιακής συχνότητας ανάλογα με τη δόση και, στη μεγαλύτερη δόση που δοκιμάστηκε, αύξηση της αρτηριακής πίεσης (Bello 2009).

Η κατάσταση της έρευνας το 2026

Έχει δημοσιευθεί τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη φάσης 2 στον άνθρωπο (Astrup 2008, Lancet). Η τεσοφενσίνη δεν είναι εγκεκριμένη σε καμία χώρα: στο Μεξικό η αρχή COFEPRIS δεν ενέκρινε την αίτηση της Medix τον Νοέμβριο του 2024 και η Medix την επανυπέβαλε τον Φεβρουάριο του 2025.

Το υλικό που προσφέρεται εδώ είναι αντιδραστήριο αποκλειστικά για ερευνητική χρήση (RUO) και δεν προορίζεται για ανθρώπινη χρήση.

Μια ουσία με νευρολογική προέλευση

Η τεσοφενσίνη δεν σχεδιάστηκε για τη μείωση του βάρους. Αυτό το σημείο φωτίζει όλα όσα ακολουθούν.

Η ουσία αναπτύχθηκε από τη NeuroSearch, μια δανική εταιρεία, ως υποψήφια κατά της νόσου Alzheimer και της νόσου Parkinson. Η σκέψη ήταν νευρολογική: ένας αναστολέας επαναπρόσληψης που δρα στη ντοπαμίνη θα μπορούσε να παρουσιάζει ενδιαφέρον σε ντοπαμινεργικές διαταραχές.

Στις μελέτες αυτές εμφανίστηκε μια δευτερεύουσα παρατήρηση: η μεταβολή του σωματικού βάρους. Το 2008 οι Astrup και συνεργάτες δημοσίευσαν μια ανάλυση αυτής της μεταβολής του βάρους σε ασθενείς με Parkinson ή Alzheimer. Το πρόγραμμα μετατοπίστηκε στην παχυσαρκία.

Αξίζει να κατανοήσουμε τι σημαίνει αυτό από μεθοδολογική άποψη. Η μεταβολή του βάρους ήταν αρχικά μια παρατήρηση σε μη αντιπροσωπευτικό πληθυσμό, όχι μια επαληθευμένη υπόθεση.

Τι σημαίνει τριπλός αναστολέας επαναπρόσληψης

Η τεσοφενσίνη δεν είναι πεπτίδιο. Είναι ένα μικρό συνθετικό μόριο, κάτι που την ξεχωρίζει από το μεγαλύτερο μέρος της γκάμας και αλλάζει τις ιδιότητες χειρισμού της.

Ο μηχανισμός που περιγράφεται είναι η αναστολή της επαναπρόσληψης τριών νευροδιαβιβαστών.

Η αρχή είναι απλή: ο μεταφορέας που επιστρέφει τον νευροδιαβιβαστή στον προσυναπτικό νευρώνα μπλοκάρεται, επομένως ο νευροδιαβιβαστής παραμένει περισσότερο στη συναπτική σχισμή και το σήμα του παρατείνεται.

Είναι η ίδια γενική αρχή με τα αντικαταθλιπτικά SSRI, μόνο σε τρεις στόχους αντί για έναν.

Τι λέει η βιβλιογραφία για τον μηχανισμό του κορεσμού

Οι προκλινικές εργασίες εξέτασαν μέσω ποιου μηχανισμού περνά η καταστολή της όρεξης.

Το 2010 ο Axel και οι συνεργάτες έδειξαν, στον αρουραίο με παχυσαρκία που προκαλείται από τη διατροφή, ότι η καταστολή της όρεξης περνά μέσω έμμεσης διέγερσης των οδών του α1-αδρενεργικού υποδοχέα και του ντοπαμινεργικού υποδοχέα D1. Το 2013 ο Hansen και οι συνεργάτες περιέγραψαν απώλεια βάρους που συνοδευόταν από αποκατάσταση των μειωμένων επιπέδων ντοπαμίνης στον πρόσθιο εγκέφαλο του παχύσαρκου ζώου.

Μια πιο πρόσφατη εργασία (Perez 2024) περιγράφει σε διαγονιδιακά ποντίκια αναστολή μιας υποομάδας GABAεργικών νευρώνων του πλευρικού υποθαλάμου.

Ό,τι για λόγους ακεραιότητας οφείλουμε να αναφέρουμε

Το 2013 το Lancet δημοσίευσε έκφραση ανησυχίας (expression of concern) για τη μελέτη φάσης 2 του 2008 και στη συνέχεια επιστολή των Astrup και συνεργατών για την υποαναφορά των ανεπιθύμητων ενεργειών της τεσοφενσίνης. Μια μελέτη του 2010 σε άτομα που χρησιμοποιούν διεγερτικά είχε επιπλέον εξετάσει τις υποκειμενικές επιδράσεις της, δηλαδή το δυναμικό κατάχρησης.

Αποτελούν ωστόσο αναπόσπαστο μέρος της βιβλιογραφίας.

Η τεσοφενσίνη δεν έχει καμία άδεια κυκλοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αγορά τεσοφενσίνης: τι να προσέξεις

Όταν αγοράζεις τεσοφενσίνη δεν αποφασίζει η τιμή, αλλά η επαληθευσιμότητα της ποιότητας. Μια ερευνητική ένωση τεκμηριώνεται με το πιστοποιητικό ανάλυσης της παρτίδας της. Αυτά τα πέντε κριτήρια ξεχωρίζουν τους σοβαρούς προμηθευτές από τους πωλητές της γκρίζας αγοράς, επειδή εξωτερικά η σκόνη έχει ακριβώς την ίδια όψη.

1. Καθαρότητα HPLC ≥ 99 %: προς το παρόν δηλωμένη, πιστοποιητικό με την πρώτη παρτίδα

Η καθαρότητα HPLC δείχνει ποιο μερίδιο της επιφάνειας του χρωματογραφήματος καταλαμβάνει η κύρια κορυφή· οι προσμείξεις εμφανίζονται ως χωριστές κορυφές. Οι σοβαροί προμηθευτές τεκμηριώνουν την τιμή με χρωματογράφημα. Μια τιμή καθαρότητας χωρίς συνημμένο χρωματογράφημα είναι ισχυρισμός, όχι απόδειξη. Για την τεσοφενσίνη της Molequa® η καθαρότητα ≥ 99 % είναι προς το παρόν δηλωμένη: το πιστοποιητικό ανάλυσης της Analyton Labs θα δημοσιευτεί με την πρώτη παρτίδα και η κατάσταση του πιστοποιητικού αναγράφεται στην ενότητα Αποτελέσματα δοκιμών παρακάτω.

2. Πιστοποιητικό ανάλυσης (CoA) ειδικό για την παρτίδα

Είναι το σημαντικότερο έγγραφο. Ένα CoA ειδικό για την παρτίδα αναφέρεται ακριβώς στην παρτίδα που παραλαμβάνεις: με αριθμό παρτίδας, ημερομηνία ανάλυσης και τιμή καθαρότητας, και εκδίδεται από ανεξάρτητο εργαστήριο. Πρακτικός κανόνας: αγόραζε μόνο εκεί όπου κάθε παρτίδα που παραλαμβάνεις συνοδεύεται από το CoA της.

3. Προφίλ ακαθαρσιών στο πιστοποιητικό

Η καθαρότητα HPLC δεν είναι το μόνο που μετρά. Ένα πλήρες πιστοποιητικό παρτίδας αναφέρει επίσης ποιες ακαθαρσίες βρέθηκαν και σε ποια ποσότητα, καθώς και τους υπολειμματικούς διαλύτες, πάντα για τη συγκεκριμένη παρτίδα.

4. Αποστολή από αποθήκη στην ΕΕ με ιχνηλασιμότητα

Ένας προμηθευτής με αποθήκη στην ΕΕ και πλήρη ιχνηλασιμότητα της παρτίδας έχει πλεονέκτημα έναντι των εισαγωγών της γκρίζας αγοράς: συντομότερες διαδρομές μεταφοράς, κανένας τελωνειακός κίνδυνος, μια τεκμηριωμένη διαδρομή από τη σύνθεση μέχρι το φιαλίδιο.

5. Σωστή μορφή παράδοσης: ξηρή σκόνη

Το υλικό ποιότητας παραδίδεται ως ξηρή σκόνη, όχι ως προαναμεμειγμένο διάλυμα. Σε ξηρή μορφή η ουσία παραμένει σταθερή πολύ περισσότερο και διαλύεται μόνο αμέσως πριν από την πειραματική χρήση.

Νομική επισήμανση: η τεσοφενσίνη είναι ερευνητικό υλικό και δεν είναι εγκεκριμένο φάρμακο. Παρέχεται αποκλειστικά για ερευνητική χρήση (RUO) σε εργαστήριο και δεν προορίζεται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Δεν έχει καμία εγκεκριμένη θεραπευτική χρήση.

Επιστήμη και μελέτες

Βασικές δημοσιεύσεις

Astrup A., Meier D.H., Mikkelsen B.O., Villumsen J.S., Larsen T.M. (2008). Weight loss produced by tesofensine in patients with Parkinson’s or Alzheimer’s disease. Obesity (Silver Spring). 16(6):1363–1369. PubMed 18356831 Η αρχική παρατήρηση, στον νευρολογικό πληθυσμό για τον οποίο είχε σχεδιαστεί η ουσία.

Bello N.T., Zahner M.R. (2009). Tesofensine, a monoamine reuptake inhibitor for the treatment of obesity. Curr Opin Investig Drugs. 10(10):1105–1116. PubMed 19777399 Ανασκόπηση για τον αναπροσανατολισμό της ουσίας προς την παχυσαρκία.

Axel A.M., Mikkelsen J.D., Hansen H.H. (2010). Tesofensine, a novel triple monoamine reuptake inhibitor, induces appetite suppression by indirect stimulation of alpha1 adrenoceptor and dopamine D1 receptor pathways in the diet-induced obese rat. Neuropsychopharmacology. 35(7):1464–1476. PubMed 20200509 Μηχανιστική εργασία σε αρουραίους: μέσω ποιων οδών περνά η καταστολή της όρεξης.

van de Giessen E., de Bruin K., la Fleur S.E. et al. (2012). Triple monoamine inhibitor tesofensine decreases food intake, body weight, and striatal dopamine D2/D3 receptor availability in diet-induced obese rats. Eur Neuropsychopharmacol. 22(4):290–299. PubMed 21889317 Μια προσέγγιση απεικόνισης των υποδοχέων που συμπληρώνει την προηγούμενη εργασία.

Schoedel K.A., Meier D., Chakraborty B. et al. (2010). Subjective and objective effects of the novel triple reuptake inhibitor tesofensine in recreational stimulant users. Clin Pharmacol Ther. 88(1):69–78. PubMed 20520602 Η αξιολόγηση του δυναμικού κατάχρησης.

Astrup A., Madsbad S., Breum L. et al. (2013). Under-reporting of adverse effects of tesofensine. Lancet. 382(9887):127. PubMed 23849924 Επιστολή των συγγραφέων της μελέτης του 2008 για την καταγραφή των ανεπιθύμητων ενεργειών, μετά την έκφραση ανησυχίας του περιοδικού (Lancet 2013;381(9873):1167, PubMed 23561987). Αποτελεί μέρος της υπάρχουσας γνώσης.

Αναλυτικές μελέτες

▸ Μελέτη 1: η αρχική παρατήρηση

Παραπομπή: Astrup A. et al. Weight loss produced by tesofensine in patients with Parkinson’s or Alzheimer’s disease. Obesity, 2008. PubMed 18356831

Τι έκαναν: ανέλυσαν τη μεταβολή του βάρους σε ασθενείς που είχαν λάβει τεσοφενσίνη στο πλαίσιο μελετών για νευρολογικές ενδείξεις.

Τι βρήκαν: τα αποτελέσματα στον άνθρωπο δεν τα παραθέτουμε εδώ· η εργασία οδήγησε στον αναπροσανατολισμό της ανάπτυξης προς την παχυσαρκία.

Γιατί μετράει και πού βρίσκονται τα όρια: είναι η αφετηρία της τεσοφενσίνης ως υποψήφιας για την παχυσαρκία. Πρόκειται όμως για παράπλευρη παρατήρηση σε πληθυσμό νευρολογικών ασθενών, δηλαδή για σημείο εκκίνησης για τη διατύπωση υπόθεσης, όχι για απόδειξη.

▸ Μελέτη 2: μέσω ποιου μηχανισμού περνά η καταστολή της όρεξης

Παραπομπή: Axel A.M. et al. Tesofensine induces appetite suppression by indirect stimulation of alpha1 adrenoceptor and dopamine D1 receptor pathways in the diet-induced obese rat. Neuropsychopharmacology, 2010. PubMed 20200509

Τι έκαναν: μια φαρμακολογική μελέτη στον αρουραίο με παχυσαρκία που προκαλείται από τη διατροφή, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν επιλεκτικοί ανταγωνιστές για να μπλοκάρουν τις επιμέρους οδούς, ώστε να διαπιστωθεί ποιες είναι απαραίτητες για την επίδραση.

Τι βρήκαν: η καταστολή της όρεξης εξαρτιόταν από τις οδούς του α1-αδρενεργικού υποδοχέα και του ντοπαμινεργικού υποδοχέα D1, μέσω έμμεσης διέγερσης.

Γιατί μετράει: επειδή αντικρούει την απλουστευμένη ανάγνωση σύμφωνα με την οποία το μπλοκάρισμα της επαναπρόσληψης τριών μονοαμινών θα περιόριζε απλώς την όρεξη. Η επίδραση εξαρτάται από δύο σαφώς προσδιορισμένες οδούς.

▸ Μελέτη 3: οι υποδοχείς στην απεικόνιση

Παραπομπή: van de Giessen E. et al. Triple monoamine inhibitor tesofensine decreases food intake, body weight, and striatal dopamine D2/D3 receptor availability in diet-induced obese rats. Eur Neuropsychopharmacol, 2012. PubMed 21889317

Τι έκαναν: μέτρηση με απεικόνιση της διαθεσιμότητας των ντοπαμινεργικών υποδοχέων D2 και D3 στο ραβδωτό σώμα, παράλληλα με την πρόσληψη τροφής και το σωματικό βάρος.

Τι βρήκαν: μειωμένη πρόσληψη τροφής και μικρότερη αύξηση βάρους, καθώς και χαμηλότερη διαθεσιμότητα των υποδοχέων D2/D3 στον επικλινή πυρήνα και στο ραχιαίο ραβδωτό σώμα. Μετά τη διακοπή της χορήγησης η πρόσληψη τροφής και η αύξηση βάρους αυξήθηκαν σταδιακά ξανά.

Γιατί μετράει: οι συγγραφείς δεν βρήκαν συσχέτιση ανάμεσα στη διαθεσιμότητα των υποδοχέων και στην πρόσληψη τροφής ή στο βάρος· θεωρούν τη μείωση της διαθεσιμότητας κυρίως φαρμακολογική επίδραση της ουσίας και όχι την αιτία της μικρότερης πρόσληψης τροφής.

▸ Μελέτη 4: το δυναμικό κατάχρησης

Παραπομπή: Schoedel K.A. et al. Subjective and objective effects of the novel triple reuptake inhibitor tesofensine in recreational stimulant users. Clin Pharmacol Ther, 2010. PubMed 20520602

Τι έκαναν: μια έρευνα σε άτομα που χρησιμοποιούν διεγερτικά, τον τυπικό πληθυσμό για αυτό το ερώτημα, με καταγραφή των υποκειμενικών επιδράσεων υπό την έννοια της προτίμησης της ουσίας.

Τι βρήκαν: οι υποκειμενικές επιδράσεις της τεσοφενσίνης δεν διέφεραν σημαντικά από το εικονικό φάρμακο και ήταν ασθενέστερες από εκείνες της D-αμφεταμίνης, που χρησιμοποιήθηκε ως θετικός μάρτυρας.

Γιατί μετράει: κάθε ουσία που αυξάνει τη συναπτική ντοπαμίνη εγείρει αυτό το ερώτημα. Η απλή ύπαρξη αυτής της μελέτης αποτελεί μέρος της συνολικής εικόνας, και η παράλειψή της θα έδινε λανθασμένη εντύπωση της βιβλιογραφίας.

Αποθήκευση

Φύλαξε τη σκόνη στους 2–8 °C μακριά από το φως· για μακροχρόνια αποθήκευση στους −20 °C. Μετά τη διάλυση το διάλυμα πρέπει να φυλάσσεται στο ψυγείο, μακριά από το φως, και να χρησιμοποιείται εντός 28 ημερών. Απόφυγε τις επαναλαμβανόμενες καταψύξεις και αποψύξεις.

Κράτηση

Η τεσοφενσίνη είναι προς το παρόν διαθέσιμη με κράτηση. Κάνε κράτηση χωρίς δέσμευση για την ποσότητα που επιθυμείς: θα σου επιβεβαιώσουμε με e-mail την παρτίδα και την ημερομηνία παράδοσης. Κατά την κράτηση δεν πληρώνεις τίποτα.

Σημειώσεις σύγκρισης: ουσίες που συγκρίνονται συχνά

Η τεσοφενσίνη ανήκει στον τομέα των ουσιών για την παχυσαρκία, όπου οι δημοσιευμένες συγκρίσεις είναι συχνότερες από τους συνδυασμούς.

Σε σχέση με τους αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1

Είναι σήμερα η πιο σχετική σύγκριση, και είναι διδακτική επειδή οι μηχανισμοί δεν έχουν τίποτα κοινό. Η σεμαγλουτίδη, η τιρζεπατίδη και η σουρβοδουτίδη δρουν στον υποδοχέα GLP-1 (η τιρζεπατίδη και στον υποδοχέα GIP, η σουρβοδουτίδη και στον υποδοχέα της γλυκαγόνης), στην περιφέρεια και στο στέλεχος του εγκεφάλου. Η τεσοφενσίνη δρα στους μεταφορείς των μονοαμινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Εξίσου σαφής είναι η διαφορά ρυθμιστικού καθεστώτος: αρκετοί αγωνιστές GLP-1 είναι εγκεκριμένοι στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, η τεσοφενσίνη δεν είναι εγκεκριμένη πουθενά.

Σε σχέση με άλλους αναστολείς επαναπρόσληψης

Η σιβουτραμίνη, ένας αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης, αποσύρθηκε από την αγορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2010 για καρδιαγγειακούς λόγους. Είναι το άμεσα σχετικό προηγούμενο για να τοποθετηθεί μια ουσία αυτής της κατηγορίας και θα έπρεπε να το γνωρίζει όποιος εργάζεται σε αυτό το πεδίο.

Μια μεθοδολογική προειδοποίηση

Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δεν περιέχει δεδομένα για τον συνδυασμό της τεσοφενσίνης με άλλη ουσία που δρα στις μονοαμίνες, ούτε με αντικαταθλιπτικό.

Βασικά επιστημονικά δεδομένα και παραπομπές

«Στον αρουραίο με παχυσαρκία που προκαλείται από τη διατροφή η τεσοφενσίνη καταστέλλει την όρεξη μέσω έμμεσης διέγερσης των οδών του α1-αδρενεργικού υποδοχέα και του ντοπαμινεργικού υποδοχέα D1.» Από Axel A.M. et al. (2010), Neuropsychopharmacology 35(7):1464–1476 PubMed 20200509

Βασικά δεδομένα από τη βιβλιογραφία

• Κατηγορία ουσίας: μικρό συνθετικό μόριο, όχι πεπτίδιο
• Αρχική εταιρεία ανάπτυξης: NeuroSearch, Δανία
• Ενδείξεις που προβλέπονταν αρχικά: νόσος Alzheimer και νόσος Parkinson
• Στόχοι που περιγράφονται: μεταφορείς ντοπαμίνης, νοραδρεναλίνης και σεροτονίνης
• Οδοί που εντοπίστηκαν ως απαραίτητες: α1-αδρενεργική και ντοπαμινεργική D1
• Πρώτη δημοσίευση για τη μεταβολή του βάρους: 2008, Astrup και συνεργάτες
• Άδεια κυκλοφορίας: καμία, ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες
• Έκφραση ανησυχίας του Lancet για τη μελέτη του 2008: 2013, Lancet 381(9873):1167· επιστολή των συγγραφέων για την υποαναφορά των ανεπιθύμητων ενεργειών: Lancet 382(9887):127
• Προηγούμενο της κατηγορίας που πρέπει να γνωρίζεις: απόσυρση της σιβουτραμίνης το 2010

Δεδομένα από τις μελέτες που παρατίθενται

• Μετα-ανάλυση τεσσάρων τυχαιοποιημένων μελετών (Astrup 2008, Obesity 16(6):1363–1369): τεσοφενσίνη n = 740, εικονικό φάρμακο n = 228, 14 εβδομάδες, χωρίς κανένα πρόγραμμα αδυνατίσματος
• Μετρήθηκε η μεταβολή του βάρους μετά από 14 εβδομάδες· τα αποτελέσματα στον άνθρωπο δεν τα παραθέτουμε εδώ
• Η καρδιακή συχνότητα αυξήθηκε ανάλογα με τη δόση. Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στην αρτηριακή πίεση
• Δυναμικό κατάχρησης (Schoedel 2010, Clin Pharmacol Ther 88(1):69–78): N = 52 ψυχαγωγικοί χρήστες διεγερτικών, σχεδιασμός διασταυρούμενης μελέτης, 48 ώρες αξιολόγησης. Η τεσοφενσίνη δεν διέφερε από το εικονικό φάρμακο και οι επιδράσεις της ήταν ασθενέστερες από εκείνες της D-αμφεταμίνης
• Προκλινικά δεδομένα: αρουραίοι με παχυσαρκία που προκαλείται από τη διατροφή, 2,0 mg/kg υποδορίως, υποφαγία με ED50 1,3 mg/kg στο εύρος από 0,5 έως 3,0 mg/kg· η επίδραση αναστράφηκε σχεδόν πλήρως με την πραζοσίνη 1,0 mg/kg και μερικώς με τον ανταγωνιστή D1 SCH23390 (Neuropsychopharmacology 2010). Μια δεύτερη εργασία χρησιμοποίησε τέσσερις ομάδες των 15 αρουραίων για 28 ημέρες (Eur Neuropsychopharmacol 2012)
• Έκφραση ανησυχίας: το Lancet δημοσίευσε το 2013 έκφραση ανησυχίας (expression of concern) για τη μελέτη του 2008 (Lancet 2013;381(9873):1167, PubMed 23561987) και επιστολή των συγγραφέων για την υποαναφορά των ανεπιθύμητων ενεργειών (Lancet 2013;382(9887):127). Άδεια κυκλοφορίας: καμία

Πηγές αναφοράς (PubMed)

1. Astrup A. et al. (2008). Weight loss produced by tesofensine in patients with Parkinson’s or Alzheimer’s disease. Obesity 16(6):1363–1369. PubMed 18356831
2. Bello N.T., Zahner M.R. (2009). Tesofensine, a monoamine reuptake inhibitor for the treatment of obesity. Curr Opin Investig Drugs 10(10):1105–1116. PubMed 19777399
3. Axel A.M. et al. (2010). Tesofensine induces appetite suppression by indirect stimulation of alpha1 adrenoceptor and dopamine D1 receptor pathways. Neuropsychopharmacology 35(7):1464–1476. PubMed 20200509
4. Schoedel K.A. et al. (2010). Subjective and objective effects of tesofensine in recreational stimulant users. Clin Pharmacol Ther 88(1):69–78. PubMed 20520602
5. van de Giessen E. et al. (2012). Triple monoamine inhibitor tesofensine decreases food intake, body weight, and striatal dopamine D2/D3 receptor availability. Eur Neuropsychopharmacol 22(4):290–299. PubMed 21889317
6. Astrup A. et al. (2013). Under-reporting of adverse effects of tesofensine. Lancet 382(9887):127. PubMed 23849924
7. The Lancet (2013). Expression of concern: effect of tesofensine on bodyweight loss, body composition, and quality of life in obese patients. Lancet 381(9873):1167. PubMed 23561987

Ρυθμιστικό καθεστώς: η τεσοφενσίνη δεν έχει λάβει καμία άδεια κυκλοφορίας ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κλινική ανάπτυξη στην παχυσαρκία δεν οδήγησε σε άδεια κυκλοφορίας. Το προϊόν που προσφέρεται εδώ είναι αντιδραστήριο αποκλειστικά για ερευνητική χρήση (RUO): δεν είναι φάρμακο και δεν προορίζεται για ανθρώπινη χρήση.

Συχνές ερωτήσεις για την τεσοφενσίνη

Τι είναι η τεσοφενσίνη;

Η τεσοφενσίνη δεν είναι πεπτίδιο αλλά παράγωγο της τροπάνης, επομένως μικρό μόριο. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία αναστέλλει την επαναπρόσληψη της νοραδρεναλίνης, της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης, γι’ αυτό περιγράφεται ως τριπλός αναστολέας επαναπρόσληψης μονοαμινών.

Για ποιον σκοπό αναπτύχθηκε αρχικά η τεσοφενσίνη;

Για νευρολογικές ενδείξεις. Η εταιρεία NeuroSearch μελέτησε το NS2330 αρχικά στη νόσο Parkinson και στη νόσο Alzheimer. Σε εκείνες τις μελέτες η μεταβολή του σωματικού βάρους προέκυψε ως απροσδόκητη παρατήρηση, και αυτό οδήγησε στον αναπροσανατολισμό του προγράμματος.

Είναι η τεσοφενσίνη εγκεκριμένη;

Όχι, σε καμία χώρα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες το πρόγραμμα δεν έφτασε ποτέ σε άδεια κυκλοφορίας· στο Μεξικό η COFEPRIS δεν ενέκρινε την αίτηση της Medix τον Νοέμβριο του 2024 και η Medix την επανυπέβαλε τον Φεβρουάριο του 2025. Το προϊόν που προσφέρεται εδώ προορίζεται αποκλειστικά για ερευνητική χρήση (RUO) και δεν προορίζεται για ανθρώπινη χρήση.

Γιατί η ανάπτυξη στην ΕΕ και στις ΗΠΑ δεν οδήγησε σε άδεια;

Οι δημοσιεύσεις που παραθέτουμε δεν εξηγούν γιατί το πρόγραμμα δεν οδήγησε σε άδεια. Ως θέμα ασφάλειας αναφέρουν την αύξηση της καρδιακής συχνότητας και, στη μεγαλύτερη δόση, της αρτηριακής πίεσης.

Είναι η τεσοφενσίνη πεπτίδιο;

Όχι. Είναι ένα μικρό συνθετικό μόριο, κάτι που την ξεχωρίζει από το μεγαλύτερο μέρος της γκάμας και αλλάζει τόσο τον χειρισμό όσο και τη διάλυση.

Γιατί αναπτύχθηκε για Alzheimer και Parkinson;

Ως αναστολέας επαναπρόσληψης μονοαμινών θεωρήθηκε ότι μπορεί να έχει ενδιαφέρον σε νευροεκφυλιστικές νόσους· η νόσος Parkinson αφορά κυρίως το ντοπαμινεργικό σύστημα.

Σε τι διαφέρει από τη σεμαγλουτίδη ή τη σουρβοδουτίδη;

Οι μηχανισμοί δεν έχουν τίποτα κοινό. Οι τελευταίες δρουν στον υποδοχέα GLP-1 (η σουρβοδουτίδη και στον υποδοχέα της γλυκαγόνης), η τεσοφενσίνη στους μεταφορείς των μονοαμινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Και το ρυθμιστικό καθεστώς είναι βαθιά διαφορετικό.

Υπάρχουν δεδομένα για τις ανεπιθύμητες ενέργειες;

Ναι, και αποτελούν μέρος της συνολικής εικόνας. Το 2013 το Lancet δημοσίευσε έκφραση ανησυχίας για τη μελέτη του 2008 και επιστολή των συγγραφέων που ασχολείται συγκεκριμένα με την υποαναφορά τους, και μια μελέτη του 2010 εξέτασε τις υποκειμενικές επιδράσεις σε άτομα που χρησιμοποιούν διεγερτικά.

Μπορεί να δοθεί πίνακας διάλυσης;

Όχι, δεν υπάρχει γενικά έγκυρος πίνακας, σε αντίθεση με τα λυοφιλοποιημένα πεπτίδια. Η διαλυτότητα εξαρτάται από τη μορφή του άλατος και από τον διαλύτη που επιλέγεται στο πρωτόκολλο.